พนี้มากเกินกว่าที่เสี่ยวหลิงคิดเอาไว้ การโจมตีทั้งหมดของนางถูกดูดซับตอนที่มันปะทะกัน พวกมันไม่ได้สร้างความเสียหายให้แผนภาพเลยแม้แต่น้อย กลับกันแล้วแผนภาพกลับเริ่มลดตัวลงมาแล้วมีตัวหนังสือมากมายรัดตัวนางไว้ทำให้นางไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้ ไม่ว่านางจะพยายามใช้พลังขั้นย้อนกลับมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจจะสลัดมันหลุดได้
ความมั่นใจของเสี่ยวหลิงพังทลายลงเมื่อพบสถานการณ์ที่นางไม่เคยพบมาก่อน นางลนลานอย่างมาก ในใจนางเต็มไปด้วยความกลัวและกังวล นางร้องไห้และสะอื้นออกมา “เจ้านาย เจ้านาย ท่านอยู่ไหน ? มาช่วยข้าที ! ข้าจะโดนจับไปโดยพวกบัดซบนี่ เจ้านาย เร็วเข้า เจ้านาย หากท่านไม่มา ข้าจะไม่ได้พบกับท่านอีก ฮือ….”
“วิเศษ เราจับขั้นย้อนกลับได้ เราไม่อาจจะอยู่ในอุโมงค์นี้ได้นาน รีบออกไปกันเถอะ” ทั้งหกต่างก็พากันดีใจ พวกเขาพยายามจบการเดินทางส่วนสุดท้ายของตน
ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีม่วงปรากฏขึ้นมาพุ่งเข้าไปในอุโมงค์พร้อมกับปราณกระบี่ที่น่าตกใจมาถึงตอนที่พวกนั้นกำลังจะออกจากอุโมงค์
