จี้ยนเฉินยังรู้สึกผิดหวังอยู่ ชายวัยกลางคนเป็นเหมือนกับชายแก่ เขาขาดสติรับรู้ และดวงตาของเขาก็ว่างเปล่า ปราศจากการนึกคิด
เจี้ยนเฉินถอนหายใจค่อย ๆ เขารู้สึกเหมือนกับสถานการณ์ที่เขากำลังรับมืออยู่ค่อนข้างน่าเวทนา
แม้ว่าเขาจะสำเร็จกระบวนการที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนของการคืนชีพผู้คนผ่านอาวุธเซียน แต่คนเหล่านั้นที่ถูกคืนชีพมาไม่มีการรับรู้เหมือนที่พวกเขามีมาก่อนเลย จากผลที่เกิดขึ้นแล้ว ความแข็งแกร่งที่พวกเขาสามารถแสดงออกมาได้นั้นจำกัดยิ่งนัก ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจะเห็น
หุ่นเชิดเหล่านี้อาจจะกลายเป็นกองกำลังพิเศษของเขาและไม่มีวันทรยศเขา แต่เขาต้องการผู้คนที่มีชีวิตจริง ๆ มากกว่าหุ่นเชิด
นี่เป็นเพราะว่าโลกในตอนนี้ต้องการกองกำลังมากกว่านี้
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินศึกษาหุ่นเชิดทั้งสองต่อไป เขาพบประโยชน์และโทษของหุ่นเชิด ต่อความโล่งใจของเขาแล้ว แม้ว่าหุ่นเชิดจะขาดสติไป แต่พวกมันก็ยังคงมีประสบการณ์การต่อสู้เหมือนแต่ก่อนและไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด มีความกลัวที่น้อยกว่า ประโยชน์นี้จะกระจ่างขึ้นเมื่อเกิดสงครามความเป็นความตายขึ้น
“ดูเหมือนว่าเราจะทำให้เขาเป็นเพียงอาวุธในรูปของมนุษย์เท่านั้น” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง เขาจ้องมองไปที่หุ่นเชิดทั้งสองด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกันไป
ไม่มีใครเคยคิดว่าคนที่ถูกคืนชีพผ่านอาวุธเซียนจะจบลงเช่นนี้
เจี้ยนเฉินละความรู้สึกของเขาและเริ่มคืนชีพอาวุธเซียนชิ้นที่ 3 ทันที
แ
