้ เราจะไม่ทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อเทพเจ้าสงคราม” เสียงที่คลุมเครือดังกึกก้องอยู่ในหัวของเจี้ยนเฉิน มันมาจากผู้หญิงและมันก็อ่อนโยน แต่สง่างาม
เจี้ยนเฉินกลายเป็นคนเคร่งเครียดในเวลาเดียว เขาขยายวิญญาณของเขาในทุกทิศทางและเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เขาไม่รู้ว่าเสียงมาจากไหน
“เจ้าเป็นคนที่พูดกับข้าหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างไม่พอใจขณะที่เขาจ้องมองที่ร่างของต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ที่อยู่ใกล้เคียง
“พิธีนี้สำคัญอย่างยิ่งต่อเทพเจ้าสงคราม ไม่มีอะไรให้ผิดพลาดได้ ก่อนที่พิธีจะสิ้นสุดลงอย่าเข้าไปในโถงเทพเจ้าสงคราม ไม่เช่นนั้นเจ้าอาจจะได้รับบาดเจ็บจากเทพเจ้าสงครามแทนที่จะช่วยเหลือเขา” เสียงที่คลุมเครือปรากฏขึ้นอีกครั้ง เจี้ยนเฉินยังไม่พบต้นกำเนิดของมัน ทันทีที่เสียงพูดจบกิ่งก้านโบราณที่ทางเข้าโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกเอาออกไป
เจี้ยนเฉินไม่ได้พยายามเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป เขายืนอยู่ตรงนั้นในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ เขามั่นใจว่าแม้ว่าผู้พูดจะไม่ได้เป็นต้นไม้ พวกเขายังคงเชื่อมต่อกับมันอย่างใกล้ชิด
เจ้าเป็นใคร ? เจ้าเป็นจิตวิญญาณของต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์งั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามอีกครั้ง เขาตกใจมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าการดำรงอยู่อันยิ่งใหญ่เช่นนี้จะซ่อนตัวอยู่ในร้อยเผ่าพันธุ์
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะเป็นเซียนจักรพรรดิเพราะเพียงแค่สามารถสื่อสารกับเขาโดยไม่เปิดเผยตำแหน่งของนางไม่ใช่สิ่งที่เซีย
