อบจะในเวลาเดียวกันที่เจี้ยนเฉินร่อนลงมา เสียงดังเอี๊ยดดังออกมาและประตูกระท่อมก็เปิดออก เฮาหวู่ที่สวมเสื้อคลุมสีขาวเดินออกมา สีหน้าของเขาซีดเซียว กังวลและมีเศร้าโศกเต็มใบหน้าของเขา
เขาตกตะลึงทันทีเมื่อเห็นเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วและพยายามโค้งคำนับเจี้ยนเฉินทันที
เจี้ยนเฉินก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดเฮาหวู่เขากล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้เลย ผู้อาวุโสเฮาหวู่ ข้ามาโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า ข้าหวังว่าข้าจะไม่ได้รบกวนท่าน”
“ราชันเจี้ยนเฉิน ได้มาเยือนที่พักอันต่ำต้อยของข้า มันเป็นเกียรติและข้าไม่สามารถแสดงความดีใจได้ดังนั้นจะว่าเป็นการรบกวนได้อย่างไร เฮาหวู่ตอบ การมาเยือนของเจี้ยนเฉินทำให้เขาประหลาดใจ
พวกเขาทั้งสองคุยกันก่อนที่ เจี้ยนเฉินจะถามอย่างตรงไปตรงมาว่า “ผู้อาวุโสเฮาหวู่ ข้ามาคราวนี้เพราะข้ามีบางสิ่งที่ข้าอยากถามท่าน ท่านมีความเกี่ยวข้องกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อย่างไร ? ”
เจี้ยนเฉินเก็บคำถามนี้ไว้กับตัวเองมานาน เขาเดาคำตอบได้แล้ว แต่เขาต้องการยืนยัน อย่าลืมว่าเขามีลูกกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์
เฮาหวู่เริ่มเศร้าหมองทันทีที่เขาพูดถึงหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ เขาถอนหายใจเบา ๆ แล้วพูดว่า”คนที่เรียกว่าหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์บนทวีปเทียนหยวนนั้นเป็นลูกสาวของข้า นางชื่อซ่างกวนมู่เอ๋อ”
ความคิดเห็นของเจี้ยนเฉินต่อเฮาหวู่เปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที เขาเดาสิ่
