น
เฮาหวู่ ผงกศีรษะอย่างกระตือรือร้น หลังจากช่วงเวลาแห่งความเงียบอีกช่วงหนึ่งเขาพูดด้วยความเศร้าใจว่า “การตายของมารดาของมู่เออเป็นเพียงหนึ่งในเหตุผลที่ทำไมนางถึงเกลียดข้า อีกอย่างเป็นเพราะข้ายังไม่สามารถลืมเรื่องเกี่ยวกับไคหยุน ข้าพบไคหยุนก่อนที่จะพบมารดาของนาง ก่อนหน้านั้นถ้าไม่ใช่การคัดค้านจากผู้อาวุโสของไคหยุน เราคงจะแต่งงานกันแล้ว ข้าคงจะไม่ได้พบกับมารดาของมู่เออ มันช่างน่าเสียดายที่ข้าเป็นแค่ทหารรับจ้างในตอนนั้นโดยที่ไม่มีภูมิหลังใด ๆ ในขณะที่ไคหยุนเป็นบุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลซาร์ ความแตกต่างอย่างมากในสถานะของเรากลายเป็นอุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้ข้าอยู่กับไคหยุน”
“หลังจากนั้นข้าได้พบกับมารดาของมู่เออ ในเวลานั้นข้าเป็นแค่ทหารรับจ้าง ข้ายอมรับภารกิจคุ้มครองเพื่อพาคุณหนูตระกูลใหญ่ไปยังที่ห่างไกลหลายหมื่นกิโลเมตร นางเป็นมารดาของมู่เออ, ซ่างกวน เยว่หยาน”
“ตระกูลของซ่างกวน เยว่หยานซึ่งเป็นตระกูลซ่างกวนนั้นมีศัตรูอยู่บ้าง ในขณะที่ข้าคุ้มครองนางไปงานเลี้ยงก็ถูกศัตรูโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า ตลอดทางองครักษ์ทั้งหมดเสียชีวิตเหลือ แต่ข้าและซ่างกวนเยว่หยาน เราหนีไปด้วยกัน เนื่องจากอุบัติเหตุ ซ่างกวน เยว่หยานก็ตั้งครรภ์มู่เออ …”
“มันเป็นอุบัติเหตุ ย้อนกลับไปตอนนั้น ซ่างกวน เยว่หยานและข้าเข้าสู่เขตอันตราย เราทั้งคู่ได้รับพิษหนักและทำให้มึนเมาซึ่งนำไปสู่ความผิดพลาด หลังจากนั้นข้าแต่งงานกับซ่า
