ง เขาไม่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรที่มีอำนาจใด ๆ ซึ่งแตกต่างจากสัตว์อสูรกับหอคอยสัตว์เทวะซึ่งทำให้การบ่มเพาะง่ายขึ้นมาก เขาไม่ได้มีแม้กระทั่งตระกูลผู้พิทักษ์และเมืองทหารรับจ้าง
เจี้ยนเฉินเดินทางกลับสู่อาณาจักรเกอซุน ในขณะนั้นเซียนจักรพรรดิได้ตื่นขึ้นจากการฝึกฝน พวกเขาทั้งหมดมีความสุขพร้อมกับมีกดดันมหาศาลที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากพวกเขา พวกเขาหลอมรวมการบ่มเพาะของพวกเขาหมดแล้ว
เซียนจักรพรรดิทุกคนคำนับอย่างซาบซึ้งอย่างยิ่งต่อเจี้ยนเฉิน เมื่อพวกเขาเห็นเขา สัตว์อสูรสองสามตัวได้สาบานตนจงรักภักดีต่อเจี้ยนเฉินทันทีและกล่าวว่าพวกเขายินดีที่จะเป็นผู้พิทักษ์ตระกูลเจียงหยางในอนาคต
“ข้าซาบซึ้งในความตั้งใจที่ดีของเจ้าที่ป้องกันการคุกคามของโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ความสำคัญสูงสุดของเราคือการเตรียมการเพื่อที่จะป้องกันจากต่างโลก เมื่อเรากำจัดภัยคุกคามนี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ข้าจะต้อนรับเจ้าด้วยการอ้าแขนรับ หากเจ้ายังต้องการเข้าให้ข้าร่วมตระกูลเจียงหยาง” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างแผ่วเบาและไม่สนใจคำสาบานด้วยความภักดี
ถ้ามันเป็นเมื่อก่อน เจี้ยนเฉินจะยอมรับสัตว์อสูรระดับ 9 หลายคนในฐานะผู้พิทักษ์ด้วยความยินดี แต่ตอนนี้เซียนจักรพรรดิไม่ได้มีค่าสำหรับเขาเหมือนเมื่อก่อน ที่สำคัญกว่านั้นเขายังไม่ทราบว่าจะมีผู้รอดชีวิตจากการต่อสู้กับต่างโลกจำนวนเท่าใด
เจี้ยนเฉินกระโจนขึ้นกระบี่จือหยิงและจากไปพร้อมกับแสงสีม่วง เขากลับไป
