ห้องของนางมุ่งหน้าไปที่ผู้พิทักษ์ซุย นางถามว่า “ผู้พิทักษ์ซุย มันผ่านมาหลายปีแล้ว ทำไมน้องชายถึงยังไม่มาล่ะ ? น้องชายของข้าเจอปัญหาหรือไม่ ? ”
ผู้พิทักษ์ซุยค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและพูดอย่างสุภาพว่า “ฝ่าบาท น้องชายของท่านสบายดี ขณะนี้เขากำลังยุ่งกับเรื่องของการป้องกันโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งซึ่งเป็นสาเหตุที่เขามาไม่ได้” ผู้พิทักษ์ซุยเป็นห่วงว่าเจียงหยางหมิงเยว่จะนึกถึงการไปที่ทวีปหยวนหยวนเพื่อช่วยเหลือเจี้ยนเฉินอีกครั้ง ดังนั้นนางจึงกล่าวเพิ่มเติมว่า “ตอนนี้น้องชายของฝ่าบาทมีพลังที่จะเผชิญหน้ากับเหล่านักรบขอบเขตดั้งเดิมได้ การรุกรานจากต่างโลกนั้นไม่เพียงพอที่จะคุกคามเขา”
เพื่อที่จะให้เจียงหยางหมิงเยว่เชื่อในสิ่งที่นางพูด ผู้พิทักษ์ซุยก็โบกมือและใช้ความสามารถในการควบกระจกน้ำแข็งขึ้นต่อหน้านาง มันแสดงฉากเมื่อตอนเจี้ยนเฉินได้สังหารหมู่เซียนจักรพรรดิจากต่างโลกด้วยกระบี่จือหยิง
เจียงหยางหมิงเย่วอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อนางเห็นว่าน้องชายของนางฟาดฟันเซียนจักรพรรดิอย่างดุร้ายและไม่มีใครหยุดได้ นางพูดพึมพำว่า “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าน้องชายของข้าแข็งแกร่งมาก”
“ฝ่าบาท ยังเหลืออีกหนึ่งปีก่อนที่ร่างน้ำแข็งที่ลึกซึ้งจะเติบโตเต็มที่ ในเวลานั้นฝ่าบาทสามารถออกจากศาลาเทพธิดาน้ำแข็งและไปในที่ที่ฝ่าบาทต้องการไปได้” ผู้พิทักษ์ซุยกล่าว
ความคาดหวังปรากฏในดวงตาของเจียงหยางหมิงเย่ว นางพูดพึมพำ” ยังเหลืออี
