เข้ามา
เรียกได้ว่าอสรพิษแก่ในทวีปสัตว์เทวะทำให้จิตใจของเขาหนักอึ้งดุจภูเขาที่มองไม่เห็น มันมีแรงกดดันทางจิตใจได้อย่างยอดเยี่ยม เขาเดินทางไปมาอย่างระมัดระวังตลอดเวลาเพราะกลัวว่าผู้คนมากขึ้นจะรู้ข่าวที่เขาเป็นอสรพิษทองริ้วเงิน
หลังจากนั้นอสรพิษแก่ในทวีปสัตว์เทวะก็แอบไปยังทวีปเทียนหยวนเมื่อทวีปสัตว์เทวะโจมตีและถูกสังหารโดยผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้างซึ่งนูบิสได้รับซากศพมาจากเขา
หลังจากกลืนแก่นของอสรพิษแก่ไปแล้วเขาก็ได้รับมรดกความทรงจำส่วนหนึ่งของอสรพิษ เขาได้เรียนรู้ว่าในความจริงแล้วมีอสรพิษแก่อีกตัวที่ทรงพลังยิ่งกว่าในทวีปสัตว์เทวะ และอสรพิษที่ถูกเทียนเจี้ยนฆ่านั้นถูกควบคุมโดยอสรพิษที่แข็งแกร่งและอายุมากกว่าเสมอ
นูบิสจิตตกมากขึ้นเมื่อเขาเรียนรู้เรื่องนี้ เขากลัวอสรพิษที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมอีก เขาได้ตัดสินใจด้วยว่าทวีปสัตว์เทวะเป็นดินแดนที่เขาจะไม่มีวันเหยียบย่างเข้าไปในชีวิต
กระนั้น ขณะที่เขาจ้องมองอสรพิษที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เขากลัวมากและทำให้เขาต้องกังวลใจ ตอนนี้กลับอยู่ในกำมือของเขาอย่างไร้อำนาจ เขาจึงถูกครอบงำด้วยความรู้สึกสบายใจที่ไม่อาจอธิบายได้ในทันที
เขาอยากจะแผดเสียงด้วยความดีใจในขณะนั้น
“เป็นเรื่องน่าเสียดายที่ยาที่ข้าได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการบำรุงรักษาต้องตายในทวีปเทียนหยวน ไม่อย่างนั้นข้าคงจะได้กลายเป็นเซียนจักรพรรดิ” ชายชราที่สวมเสื้อคลุมสีทองพึมพำด้วยสีหน้าเสีย
