ปทั่วทวีปแล้วโดยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในทวีปนี้..” เจี้ยนเฉินพูดถึงสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเทียนฉินและบอกทุกสิ่งที่เขารู้ รวมถึงเรื่องที่ฉินเซียวกลายเป็นพ่อ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องที่ฉินเซียวกลายเป็นเซียนราชา
ฉินฉินคิดถึงครอบครัวของนาง นางรู้สึกเศร้า นางไม่ได้ใส่ใจกับข่าวเกี่ยวกับชื่อเสียงของตระกูลเทียนฉินที่โด่งดังไปทั่วทั้งทวีป นางเงียบลงหลังจากรู้ว่าครอบครัวของนางสบายดี นางจ้องมองผ่านเจี้ยนเฉินและเสี่ยวเป่าด้วยความงุนงงเล็กน้อยและยังคงนิ่งเงียบ
หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์จ้องมองฉินฉินก่อนที่จะพูดกับเจี้ยนเฉินว่า “เจ้าได้เจอกับเสี่ยวเป่าแล้ว ถึงเวลาที่เจ้าควรไปได้แล้ว” เสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เย็นชามาก นางพูดกับเจี้ยนเฉินตรง ๆ ให้เขาออกไป การปรากฏตัวของเขาทำให้นางไม่พอใจ
เจี้ยนเฉินส่งเสียงกระแอม ขณะที่เขาต้องการพูดอะไรบางอย่าง เสี่ยวเป่าก็เกาะติดเขาแน่นและพูดแทนเขาว่า “ไม่, ไม่, ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อกลับ ข้าไม่อนุญาตให้ท่านไป ท่านแม่ ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อไป”
“เสี่ยวเป่า ฟัง ! ” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เรียกอย่างโมโหด้วยน้ำเสียงต่ำ อย่างไรก็ตาม สายตาที่นางมองเสี่ยวเป่ายังคงแสดงถึงความรัก
“ไม่, ไม่, ข้าไม่อยากฟัง ข้าต้องการพ่อ ข้าต้องการให้พ่ออยู่กับข้า ท่านพ่อไม่ได้มาเยี่ยมข้านานแล้ว ข้าคิดถึงพ่อ ข้าอยากให้พ่ออยู่ที่นี่กับข้
