ทางนี้ แต่มันก็เป็นเส้นทางที่ข้าเลือกเดินเช่นกัน” เจี้ยนเฉินอธิบาย
คราวนี้หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ไม่ได้พูดอะไร นางจ้องเสี่ยวเป่าก่อนที่จะล่องลอยไปหลังจากที่ค่อนข้างลังเล นางหายไปยังอีกด้านหนึ่งของภูเขา
” ข้าดีใจมาก ! ในที่สุดท่านพ่อก็ใช้เวลาอยู่กับข้า ! ” เสี่ยวเป่าส่งเสียงดีใจเมื่อเขาได้ยินว่าเจี้ยนเฉินจะอยู่ต่อสักพักหนึ่ง
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ตั้งใจเจาะถ้ำบนภูเขาเพื่อใช้เป็นสถานที่ซึ่งทั้งสองสามารถอยู่ได้
ถ้ำไม่ได้ใหญ่โตแต่มันกว้างมาก เจี้ยนเฉินติดตั้งไข่มุกราตรีจำนวนมากไว้ในถ้ำสลัว ไข่มุกแต่ละเม็ดปล่อยแสงที่อ่อนโยน ทำให้ดูเหมือนว่าเป็นเวลากลางวันในถ้ำ
ในถ้ำ เสี่ยวเปานั่งลงและเริ่มฝึกฝนภายใต้การนำของเจี้ยนเฉิน กระบี่ทั้งสองที่หลังของเจี้ยนเฉินส่องประกายแวววาว แสงจากกระบี่รวมตัวกันอย่างกระจัดกระจายกลายเป็นชายหนุ่มและหญิงสาว พวกเขามุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังเสี่ยวเป่าในขณะที่เขาบ่มเพาะ
ข้าง ๆ เสี่ยวเป่านั้นมีผลไม้ที่ถูกปอกเปลือกจำนวนมากและของเสียที่ไร้ประโยชน์อื่น ๆ ที่มาจากสมบัติสวรรค์
แม้ว่าเสี่ยวเป่าจะมีร่างบรรพกาลแต่กำเนิดที่หายากซึ่งมีศักยภาพไม่รู้จบ แน่นอนว่าเขาจะมีอนาคตอันรุ่งโรจน์ ซึ่งต้องแลกมาด้วยราคาสูง ราคาที่ต้องมันเรียกร้องคือพลังงานสำหรับการบ่มเพาะ ซึ่งจะเกินจินตนาการของทุกคน ร่างบรรพกาลปกติก็เป็นเช่นนั้นและร่างบรรพกาลแต่กำเนิดก็ไม่ได้ยกเว้นเช่นกัน
เนื่องจากพลังบรร
