าจะหลอมรวมกับโลกและสะท้อนกับจักรวาล ราวกับว่าพลังงานลึกลับกำลังจะเรียกเขาจากระยะไกล
เฟิงเซียวเทียนปรากฏตัวเงียบ ๆ ข้างหน้าเจียงหยางหู่ แต่ทันทีที่เขามาถึง เจียงหยางหู่ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและจ้องเฟิงเซียวเทียนอย่างนิ่งเงียบราวกับว่าเขารู้สึกได้ถึงการมาถึงของอีกฝ่าย
“อย่างที่ข้าคาดไว้ พลังของข้าสูงกว่าของเจ้า แม้แต่ข้าก็ยังซ่อนตัวจากสัมผัสของเจ้าไม่ได้” เฟิงเซียวเทียนจ้องเจียงหยางหู่ด้วยสายตาที่เปล่งประกาย ราวกับว่าเขากำลังตรวจสอบสมบัติที่หายาก
ก่อนที่เขาจะฟื้นความทรงจำของเขา เขาไม่เข้าใจเส้นทางการบ่มเพาะที่เจียงหยางหู่ดำเนินตาม เขายังพยายามเกลี้ยกล่อมเจียงหยางหู่ให้หันหลังกลับโดยมีเจตนาที่ดี อย่างไรก็ตาม มันแตกต่างกันในตอนนี้ เขาฟื้นความทรงจำของเขากลับมาและรู้มากขึ้น เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าการเข้าใจขอบเขตสวัสติกะอันยิ่งใหญ่หมายถึงอะไร
“ผู้อาวุโสเฟิงยี่เซียว ข้าอาจรู้สึกได้คลุมเครือภายในหลายวันที่ผ่านมาว่ามีคนที่ข้าเคยรู้จักจะมาหาข้า ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นท่าน” เจียงหยางหู่จำเฟิงยี่เซียวได้ในทันที เพียงแค่พริบตาเดียวเขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“อะไร ! เจ้าสัมผัสได้ว่าข้ากำลังจะตามหาเจ้าหรือ ? ” เฟิงเซียวเทียนรู้สึกเหมือนว่าเขาถูกฟาดด้วยสายฟ้าอย่างมึนงงเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เจียงหยางหู่พูด เจียงหยางหู่มีพลังมากเพียงใด ? เขาแข็งแกร่งระดับไหน ? ก่อนหน้านี้เจียงหยางหู่รู้สึกได้ว่าเขากำลังจ