พวกเขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินปฏิบัติกับเทียนมู่หลิงอย่างไรขณะที่พวกเขาเดินตามนางไป
“ย้อนกลับไปในงานชุมนุมกลุ่มทหารรับจ้าง น้องเจี้ยนเฉิน, หมิงตง, ตู่กูเฟิง และข้าเป็นเพียงเซียนปฐพี มันเพียงไม่กี่สิบปีหลังจากนั้น น้องเจี้ยนเฉินก็แซงหน้าเซียนจักรพรรดิไปเสียแล้ว แม้แต่หมิงตงและตู่กูเฟิงก็กลายเป็นเซียนราชา มีเพียงข้าเท่านั้นที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเหมือนเมื่อก่อน ข้ายังไม่ได้เป็นเซียนสวรรค์เลยด้วยซ้ำ” เทียนมู่หลิงถอนหายใจอย่างเศร้าสลด สายตาที่นางจ้องมองเจี้ยนเฉิน, หมิงตงและตู่กูเฟิงเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างเห็นได้ชัด
เจี้ยนเฉินอดไม่ไที่จะคิดย้อนกลับไปเมื่อเขามีส่วนร่วมในงานชุมนุมทหารรับจ้างกับหมิงตง เพราะสิ่งที่เทียนมู่หลิงพูด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความทรงจำในทันทีและเขาก็พูดว่า “เทียนมู่หลิง เจ้าช่วยข้าไว้มากในอดีต ไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยเจ้าหลังจากนี้และทำให้เจ้าได้เป็นเซียนราชา ! ”
“จริงหรือ ? ” ดวงตาของเทียนมู่หลิงเป็นประกายขึ้นทันที และนางก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
จุนโมเห่าและหวังหยานหงต่างก็ตกตะลึงก่อนที่จะชื่นชมด้วยความดีใจ สถานะของเจี้ยนเฉินตอนนี้พิเศษมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สงสัยในคำพูดของเขาเลย เขาช่วยให้ผู้คนมากมายหลายสิบคนกลายเป็นเซียนราชา ดังนั้นพวกเขาจึงมั่นใจมากว่าเขาสามารถทำให้เซียนปฐพีกลายเป็นเซียนราชาได้ในระยะเวลาอันสั้น
“เจี้ยนเฉิน อย่าลืมว่าเจ้าให้สัญญากับข้าไว้เช่นกัน ไม่ว่
