ง อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้สนใจกับบาดแผลใด ๆ ไม่ว่าพวกเขาจะบาดเจ็บมากแค่ไหน ตราบใดที่พวกเขาสามารถยืนและยังมีสติพวกเขาก็จำเป็นต้องก็มารวมตัวกันที่นี่เพื่อต้อนรับเทพเจ้าสงครามของพวกเขา
“มหาราชาแห่งสงคราม ในที่สุดท่านก็กลับมา พวกเรา ร้อยเผ่าพันธุ์รอคอยท่านอย่างเจ็บปวด..”
“เทพเจ้าสงครามผู้ยิ่งใหญ่ ในที่สุดเราก็พบท่าน ร้อยเผ่าพันธุ์จะรุ่งโรจน์ตราบใดที่มีท่านเป็นผู้นำของเรา … ”
“เทพเจ้าสงครามผู้ยิ่งใหญ่ เผ่าพันธุ์ของเรามีความรู้สึกเดียวกัน เราทุกคนยินดีที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของท่าน ท่านยืนอยู่สูงสุด ท่านคือความเชื่อของร้อยเผ่าพันธุ์ ท่านคือศูนย์รวมจิตวิญญาณของเราทุกคน..”
จอมยุทธ์ของร้อยผ่าพันธุ์ที่ยืนอยู่ด้านล่างส่งเสียงออกมาด้วยอารมณ์ที่ตื้นตัน เสียงร้องของพวกเขาทุกคนเต็มไปด้วยความสุข ความโศกเศร้าของพวกเขาจากการตายของจอมยุทธ์จำนวนมากได้ถูกบดบังด้วยการกลับมาของเทพเจ้าสงครามของพวกเขา
ข่าวการกลับมาของเทพเจ้าสงครามแพร่กระจายไปทั่วทั้งทวีปเหมือนเช่นไฟป่า สิ่งนี้ทำให้ทุกคนในเผ่ามีความสุขและตื่นเต้นอย่างที่สุด บนทวีปที่มีสภาพความเป็นอยู่ที่น่ากลัวมีเสียงยินดีทุกที่ที่ผู้คนอาศัยอยู่ บางคนถึงกับเริ่มตกแต่งบ้านของพวกเขาด้วยโคมไฟและสายน้ำ พวกเขาเติมดินแดนด้วยความสุข
ในเวลานี้เถี่ยต้ารู้สึกถึงบางสิ่ง ทันใดนั้นเขาก็มองไปในทิศทางของทวีปเทียนหยวนและจมลงไปในความคิด เขามีพลังพิเศษ เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึก
