ับทวีปเทียนหยวนเสร็จ” เจี้ยนเฉินตอบอย่างใจเย็น แต่เขาก็รู้สึกกังวลเล็กน้อยในใจ เขาสามารถบอกได้ว่าสัตว์อสูรส่วนใหญ่และร้อยเผ่าพันธุ์ยังคงยึดติดกับความบาดหมางในอดีต ตอนนี้เถี่ยต้าเป็นตัวแทนของร้อยเผ่าพันธุ์และเสือขาวก็จะอยู่ในฐานะตัวแทนของสัตว์อสูรในอนาคต สิ่งที่เขาไม่อยากเห็นมากที่สุดคือการที่เสือขาวต่อสู้กับเถี่ยต้าในวันหนึ่งข้างหน้า
เถี่ยต้าออกไปหลังจากเรียกตัวจอมยุทธ์ของร้อยเผ่าพันธุ์ไปพร้อมกับเขา เขากลับไปยังทวีปแห่งความสูญเปล่า แม้ว่าในตอนแรกจะมีผู้คนน้อยกว่าหนึ่งในสาม แต่พวกเขาทั้งหมดก็มีความสุขมาก
เกราะสวรรค์ที่ส่งต่อกันมาตั้งแต่สมัยโบราณในหมู่คนแคระได้แตกหัก จอมยุทธ์คนแคระนำเศษซากกลับไปยังทวีปพร้อมกับพวกเขาด้วย ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ก็หายไปเช่นกันโดยพวกเอลฟ์พามันไป
อย่างไรก็ตามต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากมายหลังจากดูดซับพลังชีวิตของเซียนจักรพรรดิต่างแดนนับโหล เมื่อต้นไม้หายไป กิ่งก้านของต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ก็กลับมาเหมือนเดิมก่อนหน้านี้ พลังชีวิตจากเหล่าเซียนจักรพรรดิได้หายสาบสูญไปโดยสิ้นเชิง
ดาบทำลายคลื่นและกระบี่หยางธรรมะพุ่งออกไปไกลเมื่อการรบสิ้นสุดลง ตลอดการสู้รบไม่มีใครเห็นคนที่ควบคุมมัน แต่หลายคนจำได้ว่ามันเป็นอาวุธพิเศษสองชิ้นของสำนักดาบทรราชและตระกูลเจียงหยาง พลังที่อาวุธทั้งสองแสดงให้เห็นนั้นทำให้หลายคนตกใจ
อาวุธทั้งสองแสดงพลังที่เหนือกว่าสิ่งใด ๆ ที่ถูกกล่
