การฟื้นคืนชีพของฝ่าบาท ! ” เจี้ยนเฉินป้องมือให้เกียรติเทพเจ้าแห่งท้องทะเลในขณะที่เขายืนอยู่บนกระบี่จือหยิง เขารู้สึกมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ
ยาดริมคุกเข่ากลางอากาศ นางซาบซึ้งมากในขณะที่นางพูดด้วยเสียงสั่นว่า “เจ้าศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลขอคารวะฝ่าบาท ! ”
“เจี้ยนเฉิน ถ้าไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าคงไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้ ข้าคงไม่สามารถแสดงความขอบคุณด้วยคำพูดได้หมด หากมีสิ่งใดที่ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ในภายหน้า ข้าจะช่วยเจ้าอย่างเต็มที่แน่นอน” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลกล่าว น้ำเสียงของนางมีความสุขและตื่นเต้น นางรอเวลานี้มานานแสนนาน
“ข้าซาบซึ้งมากสำหรับคำขอบคุณของฝ่าบาท ฝ่าบาทได้ช่วยข้าให้มามากจากอดีต อย่างนั้นแล้วข้าจะลืมความมีน้ำใจของฝ่าบาทได้อย่างไร ? นี่คือหน้าที่ของข้า ข้าไม่ใช่คนที่ไม่รู้คุณคน” เจี้ยนเฉินตอบอย่างแน่วแน่ เขาเป็นคนซื่อตรง
“ยาดริม ตลอดเวลาที่ผ่านมามันเป็นเรื่องหนักมากสำหรับเจ้าในการเตรียมพร้อมสำหรับการฟื้นคืนชีพของข้า” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลกล่าวกับยาดริม เสียงของนางอ่อนโยน
น้ำตาของยาดริมเอ่อล้น นางตอบอย่างสุภาพว่า “ฝ่าบาทคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของข้า เหตุผลเดียวที่ข้ายืนอยู่ที่นี่ในวันนี้เป็นเพราะพระองค์ ข้ายินดีที่จะทำงานจนกว่าจะถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิตเพื่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์”
เทพเจ้าแห่งท้องทะเลถอนหายใจเบา ๆ และเปลี่ยนหัวข้อของการสนทนา นางกล่าวว่า “ทวีปเ
