น้าของเจี้ยนเฉินก็กระตุกและเขาก็หยุดศึกษาทักษะกระบี่ทันที เขาเปิดตาของเขาและเริ่มจ้องที่ศูนย์กลางของค่ายกลขนาดใหญ่โดยไม่กระพริบเลย
ยาดริมรู้สึกได้ถึงบางอย่างเช่นกันไม่นานหลังจากนั้น นางยืนขึ้น เสื้อผ้าของนางปลิวไสวแม้จะไม่มีลม นางบินอย่างเงียบ ๆ จากระยะไกล นางรู้สึกประหม่าและตื่นเต้น
จุดศูนย์กลางของค่ายกลยังคงมืดสนิท ราวกับว่ามันซ่อนอยู่ในมิติหรือโลกอื่นรวมกัน ไม่มีใครสามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายใน
บูม ! บูม ! บูม …..
เสียงระเบิดดังขึ้น อาคมที่ยาดริมวางไว้ระเบิดทำให้เกิดเสียงดังสนั่นและทำให้ภูเขาที่นั่นสั่นสะเทือนและแตก ภูเขาใหญ่ทรุดตัวลงกลายเป็นฝุ่นที่ถูกโยนขึ้นไปในอากาศ พื้นที่ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยชั้นทรายและฝุ่นหนา
พลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งขึ้น ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที พลังแห่งการมีอยู่ก็มาถึงระดับที่น่ากลัว มันปกคลุมทั่วทั้งอาณาจักรทะเล ราวกับว่าสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่หลับได้เริ่มตื่นขึ้น
“นั่น – นั่นคือเทพเจ้าใช่หรือไม่ ? การฟื้นคืนชีพของฝ่าบาทสำเร็จแล้วหรือ ? ”
“ช่างเป็นพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลัง พลังแห่งการมีอยู่นี้ทำให้จิตใจของข้าสั่นสะเทือน แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่มาจากคนที่เอาชนะจักรพรรดิได้ ใช่ฝ่าบาทจริง ๆ หรือ ? ”
“เทพเจ้าแห่งท้องทะเลฟื้นคืนชีพแล้ว ในที่สุดหลังจากหลับใหลไปหลายล้านปี เทพเจ้าแห่งท้องทะเลแห่งสี่สุดยอดจอมยุทธโบราณก็กลับมา”
ฝู
