้ แทบจะไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนเลยที่ไม่รู้จักเขา
ผู้เชี่ยวชาญของร้อยเผ่าพันธุ์จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งราชาคนแคระ แฮงค์ ดวงตาของเขาเปิดกว้างมาก เขาจำเจี้ยนเฉินไม่ได้ แต่เขารู้ว่ามันดูเหมือนกับว่าคน ๆ นั้นที่ตีกระบี่ทั้งสองเล่มอยู่ในความลึกของลาวา
“นั่นมันผู้คุมกฎแห่งเผ่าเต่าไม่ใช่หรือ ? ” ผู้เชี่ยวชาญแห่งเผ่าพันธุ์ทะเลมองหน้ากันและกัน พวกเขาทั้งหมดเป็นสมาชิกของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ดังนั้นพวกเขาจึงคุ้นเคยกับเจี้ยนเฉิน พวกเขาจำเขาได้เพียงการมองเพียงครั้งเดียว
แสงอาฆาตพุ่งออกมาจากดวงตาของไคเซอร์และแลงคีรอสทันทีที่พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉิน มารราคะมองไปที่พวกเขาทั้ง 2 คนและยิ้มอย่างเป็นปริศนา
เจี้ยนเฉินยืนอยู่บนภูเขาไฟ สีหน้าของเขาซีดและซูบผอมราวกับว่าเขาป่วย แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ท่าทางของเขาจะตั้งตรงจนทำให้รู้สึกว่าเขาไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ ดวงตาของเขาสว่างและเปล่งแสงด้วยจิตวิญญาณออกมา
เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ไคเซอร์และแลงคีรอส ในอากาศ ดวงตาของเขาคมมากในช่วงนั้น เขาเยาะเย้ย “ไคเซอร์ แลงคีรอส ข้าไม่คิดว่าข้าจะเจอกับพวกเจ้าทั้งสองคน ทันทีที่ข้าปรากฏตัวออกมาจากการเก็บตัว นั่นมันวิเศษไปเลย ประหยัดเวลาข้าในการตามหาพวกเจ้า”
สีหน้าของไคเซอร์และแลงคีรอสเย็นชาขึ้นมาทันที ไคเซอร์จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและเยาะเย้ยกลับ ” เจี้ยนเฉิน ผู้ช่วยสัตว์อสูรทั้ง 3 ของเจ
