ึงกับตัวสั่น พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาได้เข้ามาในช่วงเวลาโบราณ โถงศักดิ์สิทธิ์ลอยผ่านทะเลแห่งความสิ้นหวังมากว่าหลายแสนปีจนเกือบกว่าล้านปีเลยทีเดียว มันไม่เคยถูกเปิดในตลอดช่วงเวลาที่มันลอยผ่านมา ดังนั้นพลังที่อยู่ข้างในจึงเก่าแก่มาก ๆ
โถงศักดิ์สิทธิ์ว่างเปล่าและเงียบสงบ แรงกดดันที่มองไม่เห็นซึมผ่านทั่วตึก ประตูปิดลงอัตโนมัติเมื่อ เจี้ยนเฉิน และ ยาดริม เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ หลังจากนั้น เสียงที่คุ้นเคยของเทพเจ้าทะเลก็ดังขึ้น
“ในที่สุด พวกเจ้าก็มาถึงโถงศักดิ์สิทธิ์ของข้าอย่างปลอดภัย เจี้ยนเฉิน ข้าจะส่งเจ้าไปควบคุมศูนย์กลางของโถงศักดิ์สิทธิ์และให้เจ้าควบคุมบางส่วน พาโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ออกจากทะเลแห่งความสิ้นหวังไปพร้อมกับ ยาดริม” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดด้วยความตื่นเต้นซึ่งนางพยายามปกปิดไว้ มันเป็นเวลาอีกไม่นานมากนักก่อนที่นางจะสามารถฉลองกับความสำเร็จนี้
แรงที่มองไม่เห็นรวมตัวกันรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน แรงมันอ่อนนุ่มมากแต่มันทรงพลังจนอยู่ในจุดที่เจี้ยนเฉินไม่สามารถต้านทานมันได้
ด้วยแสงสีฟ้า เจี้ยนเฉินถูกส่งออกไปโดยแรงนั้น เขาเข้าไปที่ศูนย์กลางควบคุมและเริ่มหลอมรวมโถงศักดิ์สิทธิ์
” ยาดริม เจ้าได้รับบาดเจ็บ เจี้ยนเฉินจำเป็นต้องหลอมรวมโถงศักดิ์สิทธิ์ 2-3 วัน ดังนั้นใช้เวลานี้เพื่อรักษาตัวเจ้า” เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดกับยาดริม รูปร่างของนางยังไม่หายไป ดังนั้นเสียงของนางจึงดังออกมาจากรอบ ๆ
“รับทร
