ญาณส่วนหนึ่งได้โจมตีในการต่อสู้กับนางข้างในกรง
เจี้ยนเฉินยังคงอยู่จุดเดิมโดยไม่เคลื่อนที่เลยแม้แต่นิดเดียวขณะที่วิญญาณนับโหลเข้าไปที่หัวของเขา เขาดูเหมือนกับรูปปั้น อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้กินเวลามากนัก เจี้ยนเฉินลืมตาไม่กี่วินาทีต่อมา แสงในตาของเขาเปล่งประกายด้วยความสนใจขณะที่เขาจ้องมองไปที่กรงของวิญญาณจักรพรรดิ จากนั้นเขาก็ส่งปราณกระบี่ทรงพลังไปในทิศทางนั้น
ตู้ม !
กรงหมอกรอบ ๆ ยาดริม กำลังแสดงให้เห็นว่ามันกำลังพังทลายจากการโจมตีของนาง
เมื่อพบว่าเจี้ยนเฉิน ไม่เป็นอะไร ยาดริมก็โล่งอกทันทีก่อนที่จะเพ่งความสนใจไปที่การต่อสู้ของนางกับวิญญาณนี้
ศัตรูของยาดริมมีความฉลาด เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่เป็นอะไร มันทำให้ตะลึงจนพูดอะไรไม่ถูกและไม่อยากจะเชื่อ
เจี้ยนเฉินใช้ทักษะมายาพริบตาและพุ่งไปที่วิญญาณนั้นอย่างรวดเร็วจนมองเห็นเขาไม่ชัด ปราณกระบี่ยาว 2 เมตรได้ถูกบีบอัดในมือของเขาซึ่งเขาใช้แทงไปที่วิญญาณด้วยแสงขาวสว่าง
ปราณกระบี่ได้แทงทะลุวิญญาณและทำให้มันส่งเสียงร้องออกมา หลุมขนาดเท่ากับกำปั้นถูกทำขึ้นโดยปราณกระบี่
สายตาของ ยาดริม มองไปที่ ๆ นางเห็น นางตกตะลึง ๆ การกระทำของเจี้ยนเฉินมีผลต่อวิญญาณพวกนี้มากกว่านาง
“เจี้ยนเฉินใช้พลังงานอะไรกัน ? ดูเหมือนจะอยู่ในระดับเดียวกับพลังของจักรพรรดิเลย แต่มันแข็งแกร่งกว่านั้น” ยาดริมคิด
วิญญาณจักรพรรดิค่อย ๆ เสียเปรียบเมื่อเจี้ยนเฉินและยาดริมร่วมมือกัน อย่างไ
