แล้วพวกเขาก้าวตรงไปโดยไม่ได้เบี่ยงเบนใด ๆ เลย
ทันใดนั้นมิติข้าง ๆ เจี้ยนเฉินก็สั่นสะเทือน แรงกระเพื่อมของมิติขยายไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วแสง ก่อนที่จะชนเข้ากับแขนซ้ายของเขา
โดยเงียบๆ เสื้อผ้าของเจี้ยนเฉินตรงแขนซ้ายขาดออก แขนของเขาได้รับบาดเจ็บและมีเลือดไหลออกมา
เจี้ยนเฉินมองไปที่บาดแผลที่อยู่บนแขนของเขาและรู้สึกแปลกใจเงียบ ๆ ร่างบรรพกาลขั้นที่ 4 ของเขาได้รับบาดเจ็บอย่างง่ายดาย ถ้าเป็นเซียนราชาคนอื่นพยายามเข้ามาแล้วเจอกับการปะทะนี้ละก็ พวกเขาคงการเป็น 2 ท่อนโดยแรงกระเพื่อมนั่น
“สถานที่แห่งนี้อันตรายจริง ๆ ความอันตรายที่นี่เทียบไม่ได้กับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เลย” เจี้ยนเฉินคิดในใจและระมัดระวังมากกว่าเดิม
เจี้ยนเฉินและยาดริมเริ่มเดินทางต่อ พวกเขาไม่มีการรับรู้ใด ๆ ในทะเลแห่งความสิ้นหวังเลย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่าพวกเขาเดินทางมานานแค่ไหนแล้ว ในท้ายที่สุด นกอเวจีได้หายไป 2 ครั้งเพราะว่ามันหมดพลัง มันเป็นครั้งที่ 3 แล้วที่ยาดริมได้ใช้ทักษะลับของนางเพื่ออัญเชิญมันมา
พวกเขาเข้าไปลึกมากขึ้นและมากขึ้นในทะเลแห่งความสิ้นหวัง แต่เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะน่าเป็นห่วง เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่นไปทั่วและมีรอยเลือดเต็มไปทั่วร่างกาย เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บหลายครั้ง ทั้งหมดนั้นถูกทำโดยแรงกระเพื่อมของมิติที่ปรากฏออกมาอย่างสุ่ม ๆ
ยาดริมก็ไม่เว้นเช่นกัน นางได้รับการบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ร่างกายของนางถูกล้อมไ
