รกระทำ
เจี้ยนเฉินไม่ได้แสดงตัว เขาเก็บตัวอยู่เงียบ ๆ ในห้องของเขา นอกจากเถี่ยต้าแล้ว ก็ไม่มีใครเห็นเขา
3 วันต่อมา เจี้ยนเฉินและยาดริมปรากฏตัวในเขตสันโดษในอาณาจักรทะเล พลังงานของโลกในเขตรอบ ๆพวกเขาเบาบางอย่างมาก บางจนจุดนั้นไม่มีใครมาฝึกฝนเลย ก่อนที่พวกมันจะกลายเป็นที่แห้งแล้งซึ่งมันปกคลุมไปด้วยหมอกหนา หมอกนี้แปลกประหลาดมาก เจี้ยนเฉินไม่สามารถมองผ่านมันไปได้ด้วยความแข็งแกร่งของเขา และแม้แต่วิญญาณของเขาก็ถูกขัดขวางไว้ ไม่สามารถมองผ่านหมอกไปได้
“ข้างบนนั้นเป็นทะเลแห่งความสิ้นหวัง หนึ่งในเขตที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในเรื่องของอันตรายในอาณาจักรทะเล ความอันตรายของมันมากกว่าอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพราะว่าแม้แต่จักรพรรดิก็มีโอกาสในการตายเมื่อพวกเขาก้าวเข้าไปในนั้น ในช่วงเวลาโบราณ จักรพรรดิมากมายได้เข้ามาที่นี่ แล้วศพของพวกเขาบางส่วนก็หายไป” ยาดริมพูดด้วยใจที่หนักแน่น นางอาบไปด้วยแสงสีฟ้า ดังนั้นใบหน้าของนางจึงคลุมเครือ แต่มันทำให้รู้ว่านางจริงจังมากขนาดไหน
แม้แต่ความแข็งแกร่งที่มากมายของนาง ซึ่งนางแทบจะไม่มีศัตรูใด ๆ ท่ามกลางเหล่าเซียนจักรพรรดิทั้งหมด นางก็ไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่านางจะสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัยเมื่อนางเข้าไปที่นั่น
“มีสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิในทะเลแห่งความสิ้นหวังหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉิน ถามอย่างแปลกใจ
“ไม่ มันไม่มีสัตว์อสูรใด ๆ ในทะเลแห่งความสิ้นหวัง ” ก่อนที่ยาดริมจะตอบไป
