ะอายใจ เมื่อพวกเขาคิดว่าเจี้ยนเฉินให้อิสระกับพวกเขาและยังจะให้ของขวัญที่ล้ำค่าเช่นนั้นอีก
เจี้ยนเฉินพยักหน้าไปที่ทั้ง 2 คนและพูด ” เจ้าออกไปก่อนเลยก็ได้ ข้าจะส่งคนไปที่นั่นพร้อมกับของขวัญทีหลัง และเจ้าก็เป็นอิสระด้วย ข้าจะไม่ก้าวก่ายเรื่องใด ๆ ของพวกเจ้า พวกเจ้าสามารถไปที่ไหนก็ได้ตามที่ต้องการ”
หลานจิง ซินเปียน และโมชาส ทั้งหมดโค้งคำนับให้ เจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะออกไป
ด้วยการโบกมือของเขา เจี้ยนเฉินโยนแหวนให้กับฉิงยี่หยวนผู้ที่ตอนนี้จ้องมองด้วยความมึนงง เขาพูด ” ฉิงยี่ซน ตระกูลเต๋าไม่หลงเหลืออีกต่อไปในอาณาจักรทะเลจากนี้ไป นั่นเป็นแหวนมิติของเต๋าเจิ้งเทียน ลองดูมันหน่อยว่ามีของที่เจ้าต้องการอยู่ในนั้นหรือไม่ ? ” แหวนมิติลอยไปตรงหน้าฉิงยี่หยวนราวกับมีแรงที่มองไม่เห็นพยุงมันขึ้นบนอากาศ
ฉิงยี่หยวนดูเหมือนจะได้สติกลับมา นางคว้าแหวนมิติและเริ่มตรวจสอบดู ไม่นานต่อมา นางผิดหวังเล็กน้อยและพูดว่า ” มันไม่มีสิ่งที่ข้าต้องการเลย อย่างไรก็ตาม ตระกูลเต๋ามีสมบัติที่ผู้คนไม่รู้มาก่อนอยู่ สมบัติที่ล้ำค่าที่สุดและสิ่งของที่สำคัญที่สุดถูกเก็บอยู่ตรงนั้น ข้าคิดว่าสิ่งของที่ถ้าตามหาอยู่ที่นั่น” นางรีบคืนแหวนมิติให้กับเจี้ยนเฉิน
“เจ้ารู้สถานที่สมบัตินั่นหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างใจเย็น แม้ว่ามันจะเป็นสมบัติของตระกูลระดับสูงที่เก่าแก่ มันแทบจะไม่มีอะไรที่เจี้ยนเฉินสนใจเลยตอนนี้ เขาไปถึงระดับใหม่ของความเข
