าและถามคำถามออกไปอย่างสงสัย
“ข้าก็รู้สึกคุ้นตาเช่นกัน เขาเหมือนกับสหายที่มักจะอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน” ฉิงยี่หยวนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นขณะที่สายตาของนางเปล่งประกายออกมาด้วยความสนใจราวกับว่านางต้องการเห็นพวกเขาทั้งสองคน
นี่เป็นเพราะว่าพวกเขาทั้งสองคนห่อหุ้มไปด้วยลำแสงที่ทรงพลังซึ่งทำให้พวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้ว่าพวกเขาเป็นใคร เป็นเพียงชั้นแสงที่เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว
“ข้าก็รู้สึกเช่นกัน ถ้านั่นเป็นสหายของเจี้ยนเฉินจริง ๆ ล่ะก็ งั้นเขาก็เป็นจักรพรรดิเช่นกัน” หลานจิงพูดขึ้น
” การกลับมาใหม่ของบรรพชนอสรพิษ ! สละวิญญาณ ! ” เจ้าศาลาคำรามขึ้นไปบนอากาศ เมื่อเห็นว่าเขาไม่สามารถฆ่าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าได้ เขาจึงวางแผนที่จะใช้ไพ่ตายสุดท้าย เขาจะสละวิญญาณของบรรพชนอสรพิษเพื่อที่จะทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะสามารถฆ่าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาคงอยู่ไม่เป็นสุขแน่ถ้าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าไม่ตกตายในวันนี้
ทันใดนั้น พลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากบรรพชนอสรพิษ วิญญาณดูเหมือนจะกลายเป็นเปลวไฟ ในตอนนี้วิญญาณถูกสละออกไปและกำลังเข้าสู่ขั้นตอนการถูกทำลาย
“ถึงเวลาสำหรับเจ้าที่ต้องหยุดแล้ว ! ” ในตอนนี้ มีเสียงดังออกมารอบ ๆ หลายกิโลเมตร ลำแสงสีฟ้าที่งดงามปรากฏออกมา
ภายในพริบตา นางเดินเข้ามาจากไกล ๆ และหยุดลงต่อหน้าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า นางจ้องมองอย่างสงบไปที่เจ้าศาลาและพูด
