ได้ทุกเวลา
เจ้าศาลาโจมตีโล่ป้องกันของเจี้ยนเฉินด้วยกรงเล็บที่ทรงพลัง เสียงขูดแหลมคมดังออกมาเมื่อกรงเล็บกระทบกับแสง
อย่างไรก็ตาม มันยากในการปัดป้องกรงเล็บจากเจ้าศาลาด้วยเพียงลำแสง ลำแสงถูกแทงทะลุเข้าไปและกรงเล็บก็เริ่มพุ่งไปที่หัวใจของเจี้ยนเฉินต่อ อย่างไรก็ตามแรงที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีได้อ่อนแรงลงหลังจากได้แทงทะลุเข้ามาที่แสงปกป้อง
พรวด ! กรงเล็บได้แทงเข้าไปที่ร่างกายของเจี้ยนเฉิน เข้าไปที่อกของเขา ทำให้หัวใจของเขาเลือดออก
เจี้ยนเฉินหน้าซีด แต่เขาไม่ได้ส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่กรงเล็บของเจ้าศาลาแทงเข้าไปในอกของเขา มือขวาของเขาก็เอื้อมไปที่เจ้าศาลา
เจ้าศาลารู้สึกรังเกียจสำหรับการโจมตีนี้ สิ่งที่เขากลัวจริง ๆ คือ ปราณกระบี่ที่ถูกบีบอัดโดยเจี้ยนเฉิน เพราะมันเป็นเพียงอย่างเดียวที่ทำอันตรายต่อเขาได้ เขาไม่กลัวอะไรเลยถ้าไม่ใช่ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉิน เขาคิดว่ากำปั้นของ เจี้ยนเฉิน จะทรงพลังมากแต่เนื่องจากมังกรอสรพิษ ร่างกายของเขาแข็งแกร่งอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สนใจกับมันมากมาย
ปัง ! กำปั้นของเจี้ยนเฉิน ทรงพลังมาก มันสร้างเสียงกระทบอย่างหนักเมื่อมันสัมผัสกับร่างกายของเจ้าศาลา
สีหน้าของเจ้าศาลาเปลี่ยนไปทันทีขณะที่เขารู้สึกถูกแทง ปราณกระบี่ที่ทรงพลังได้ผุดขึ้นผ่านร่างกายของเขา เมื่อเจี้ยนเฉินต่อยเขา ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บจากมัน
