ูดด้วยความสงบ “ท่านเจ้าศาลาแห่งศาลาเทพเจ้าอสรพิษ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะมาถึงอย่างรวดเร็ว ข้าไม่สามารถสะกดใจไว้ได้ในตอนนั้น ดังนั้นข้าจึงทำลายล้างร่างจำลองของท่านโดยไม่ได้ตั้งใจ แม้แต่เศษเล็กเศษน้อยก็แยกย้ายกันไปโดยข้า ข้าไม่ควรสร้างความเสียหายให้กับท่านเจ้าศาลาเลยใช่หรือไม่ ? ”
ประกายไฟปรากฎขึ้นทันทีที่รอบ ๆ เจ้าศาลาเมื่อเขาได้ยินข้อแก้ตัว มันน่ากลัวมาก เขาตอบอย่างโกรธ ๆ ว่า “เจ้า ผู้คุมกฎเผ่าเต่า เจ้ายังไม่มีสิทธิ์ทำตัวกล้าหาญต่อหน้าข้า แม้ว่าความแข็งแกร่งของเจ้าจะเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังคงมีความสำคัญเท่ากับมดเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า เมื่อเจ้าก้าวเท้าเข้าไปในดินแดนของศาลาเทพเจ้าอสรพิษ ในวันนี้ข้าจะฝังเจ้าไว้ที่นี่ตลอดชั่วนิรันดร์” จากนั้นเจ้าศาลาก็ยื่นแขนไปที่เจี้ยนเฉิน ทันทีที่เขายื่นแขนของเขามันก็กลายเป็นกรงเล็บมังกรของมังกรที่ยาวเหยียดทันทีและปรากฎตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉิน
” ท่านไม่ได้พูดเร็วไปหน่อยหรือ ? เรายังไม่รู้ว่าท่านจะทำให้ข้าอยู่ที่นี่ในวันนี้ได้หรือไม่ แต่มันก็จะเป็นไปไม่ได้อีกแล้วที่จะฝังข้าที่นี่ เจี้ยนเฉินเยาะเย้ย แม้จะมีประสบการณ์มากมายในการฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 เขาก็ยังไม่กล้าที่จะประมาทในขณะที่ต่อสู้กับเซียนจักรพรรดิ เขาเร่งร่างบรรพกาลไปที่ขีดจำกัดของมันทันทีและกำมือขวาของเขาจับด้ามปราณกระบี่จากความว่างเปล่า จากนั้นเขาก็แทงไปที่กรงเล็บ
“ติ๊ง ! ” กรงเล็บและปราณกระบี่ปะทะก
