จากสมัยโบราณ
“โหยวเยว่ มีอะไรผิดปกติ ? ” ไป๋เหลียนรับรู้การเปลี่ยนแปลงของโหยวเยว่และเปลี่ยนเป็นสงสัย
โหยวเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และฝืนบังคับตัวเองให้สงบลง อย่างไรก็ตาม ความคิดเห็นของนางที่มีต่อเด็กนั้นได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างมากแล้ว
หลังจากนั้นไม่นานนางก็ยื่นมือของนางไปหาเด็กชายในลักษณะที่สั่นเทา โหยวเยว่พูดเบา ๆ ” น้องชาย ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีบ้าน ทำไมเจ้าไม่มากับข้าและอยู่กับข้านับจากนี้เป็นต้นไป ? ข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนน้องชายของตัวเอง ตกลงหรือไม่ ? ”
ไม่มีใครรู้ว่าเด็กชายคนนั้นเข้าใจสิ่งที่โหยวเยว่ได้พูดหรือสิ่งที่นางตั้งใจ แต่เขาก็ไม่ทำให้นางผิดหวัง เขาจับมือของนางอย่างเชื่อฟัง เด็กชายคนนั้นพบว่าโหยวเยว่และไป๋เหลียนอยู่ใกล้ชิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหมือนครอบครัวเพราะโหยวเยว่และไป๋เหลียนให้ความรู้สึกที่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นอย่างมาก
เด็กชายคนนั้นถูกนำตัวไปยังสัตว์อสูรระดับ 5 ที่โหยวเยว่ขี่มา แต่ทุกคนก็ประหลาดใจ เมื่อสัตว์ร้ายนั้นสามารถรับน้ำหนักของเด็กชายได้อย่างง่ายดายราวกับว่าเขาไม่หนักอีกต่อไปเหมือนเมื่อก่อน
พี่น้องแซ่หยุนมองทุกอย่างอย่างขมขื่นอย่างเปิดเผย พวกเขาไม่ได้นึกถึงความเป็นไปได้ที่เด็กชายคนนั้นเคยต่อต้านทั้งสามคนมาก่อนโดยไม่เต็มใจที่จะไปกับพวกเขา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขากลายเป็นคนที่หนักมากจนเขาไม่สามารถขยับได้
เช่นเดียวกับโหยวเยว่และไป๋เหลียนกำลังกลับไปยังจวนเจ้าเมืองก
