ั้นพวกนางจึงออกจากจวนเจ้าเมืองไปพร้อมกับสัตว์อสูรอันทรงพลังระดับ 5 พร้อมกับกลุ่มทหารยาม เซียนผู้คุมกฎแอบตามพวกนางเพื่อปกป้องพวกนาง
โถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มตั้งอยู่ภายในจวนเจ้าเมืองอย่างเงียบ ๆ มันส่องแสงระยิบระยับ การปรากฏตัวของมันนั้นใหญ่โตและสวยงามแต่ก็เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์
ในมุมว่าง ๆ ของเมืองอัคนี บ้านธรรมดาได้ตั้งอยู่ มันเป็นสีดำสนิท ทัศนวิสัยไม่มีอยู่จริงและเต็มไปด้วยความเงียบของคนตาย อย่างไรก็ตาม ความกดดันที่มองไม่เห็นดูเหมือนจะแทรกซึมเข้าไปภายใน ทำให้ในบ้านรู้สึกหายใจไม่ออก
ในขณะนั้น ประตูสู่อาคารเปิดออก แต่แสงแดดด้านนอกไม่สามารถเข้ามาในห้องได้ ชายร่างผอมเข้ามาในบ้านเหมือนผีก่อนปิดประตูอย่างเงียบ ๆ เขาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งและคำราม “ท่านหัวหน้านิกาย รองหัวหน้านิกาย รองเจ้าเมืองไป๋เหลียนและโหยวเยว่ออกจากจวนเจ้าเมืองไปด้วยกัน”
“พวกเขาได้นำโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มไปด้วยหรือไม่ ? ” เสียงที่ต่ำและแหบห้าวปรากฏขึ้นในที่มืด
“โถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มยังคงอยู่ในจวนเจ้าเมือง พวกนางไม่ได้นำติดตัวไปด้วย” ชายผู้นั้นตอบอย่างสุภาพ
“ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าไปได้” เสียงเดียวกันดังขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะมาจากทุกที่ทำให้ไม่สามารถแยกแยะสถานที่ที่เกิดขึ้นจากความมืดได้
“ขอรับ ท่านหัวหน้า ข้ากำลังจะไป” คนผู้นั้นหันหลังกลับและออกไป เขาไม่ได้ส่งเสียงแม้น้อยขณะที่เดินแม้ว่าจะเปิดหรือปิดประตูก
