้งแต่เขาเข้ามาเมือง เขาได้รับการล้อมรอบด้วยฝูงชนจำนวนมากหลายครั้ง พวกเขาหลายคนมอบเสื้อผ้าที่สวยงามให้เขาซึ่งทำให้เขามีความสุขมาก แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมคนรอบ ๆ ตัวเขามักจะชอบชี้ไปที่เขา
“ข้าได้ยินมาว่าไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าอะไรเมื่อเด็กคนนี้สวมใส่พวกมันจะเปลี่ยนเป็นสีทอง คุณภาพของมันยอดเยี่ยมมากจนกลายเป็นสิ่งที่ประเมินค่ามิได้ แค่มองเสื้อผ้าบนตัวเขา ทุกคนที่มีสายตาสามารถบอกได้ว่าเสื้อผ้าของเขามีค่ามากกว่าทองคำเพียงมองแค่แวบเดียว … ”
“ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้เช่นกัน แต่ข้าก็ได้ยินด้วยเช่นกันว่าเมื่อเสื้อผ้าถูกถอดจากเขา พวกมันจะกลับไปเหมือนก่อนหน้านี้และพวกมันไม่สามารถสัมผัสได้ มิฉะนั้นพวกมันจะกลายเป็นฝุ่น … ”
“ช่างเป็นเด็กที่มหัศจรรย์ แน่นอนเขาไม่มีความสามารถเช่นเปลี่ยนสิ่งของให้เป็นทอง หากนั่นเป็นความจริงนั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะสามารถสร้างความมั่งคั่งได้ไม่รู้จบ.. ”
หลายคนพูดคุยกันรอบตัวเด็กผู้ชาย แต่เมื่อพวกเขาได้ยินเกี่ยวกับความสามารถที่เปลี่ยนสิ่งของให้เป็นทอง ดวงตาทุกดวงของพวกเขาถูกแผดเผาด้วยความปรารถนา
ในขณะนี้หญิงวัยกลางคนเดินฝ่าฝูงชนไปยังจุดที่อยู่ตรงหน้าเด็กผู้ชาย นางยิ้มอย่างอบอุ่นเท่าที่จะทำได้และถามเบา ๆ ว่า เด็กน้อย เจ้าหาครอบครัวของเจ้าไม่เจอหรือ ? ผู้คนรอบ ๆ ที่นี่ทุกคนเป็นคนไม่ดี ข้าเท่านั้นที่ดี มากับข้า ข้าจะไปหาครอบครัวของเจ้า เจ้าตกลงหรือไม่ ? ”
“เจ้าหนู ม
