รก็ตามเขาก็ได้แสดงให้เห็นถึงสัญญาณของสิ่งมีชีวิตและมีใบหน้าที่ชัดเจน ดวงตาของเขาส่องประกายราวกับโคมไฟขณะที่เขาจ้องมองเซียนราชาจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง เขารู้สึกประหลาดใจและเต็มไปด้วยความสงสัย
ไม่นานหลังจากนั้นยักษ์หินก็เริ่มพูด เขาพูดด้วยเสียงที่ทุ้มหนักว่า ไม่ใช่คนจากร้อยเผ่าพันธุ์ของเราหรือสัตว์อสูรหรือมนุษย์ เจ้าไม่ได้เป็นคนของโลกนี้ ด้วยเหตุนี้การปรากฏตัวของยักษ์หินจึงปะทุขึ้น เขาเดินเข้ามาพร้อมกับพื้นดินที่สั่นสะเทือนทุกย่างก้าวของเขา ขณะที่เขาเดินเข้าหาเซียนราชาด้วยความไม่เป็นมิตร
เซียนราชาจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งทำท่าขึงขังมากขึ้น เขาไม่ได้สนใจความประสงค์ร้ายของยักษ์หินและเปิดประตูมิติทันทีเพื่อพยายามหลบหนี เขารู้สึกได้ว่ายักษ์หินเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเดียวกับเขา เซียนราชาขั้นสูงสุด แต่หลังวจากที่เขาได้ทิ้งเศษวิญญาณและเดินผ่านอุโมงค์มิติ ความแข็งแกร่งของเขาก็ลดลง เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยักษ์หิน
ยักษ์หินโจมตีผ่านอากาศจากระยะไกลพร้อมกับหอบทรายม้วนไปยังประตูมิติ มันรวมกันเป็นเสาหินในเวลาเพียงครู่เดียวมันก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับคลื่นที่พร้อมฉีกกระชาก
บูม !
คลื่นฉีกกระชากนั้นน่ากลัวอย่างมากพลังของเสาหินปะทุไปยังประตูมิติทันที เซียนราชาจากต่างโลกไม่มีเวลามาป้องกันการโจมตีและพลังงานที่น่ากลัวนั้นแทบคร่าชีวิตผู้คนรอบ ๆ ทันทีและเกิดการบิดเบือนขึ้น ประตูมิติพังก่อนที่มันจะก่อ
