่มองจากระยะไกล ๆ
เจี้ยนเฉินพักอยู่สองเดือนเต็มในโลกจิ๋วหยานหวง เขาเหลือเวลาเพียง 1 เดือนก่อนที่เขาต้องจากไป เขาจะคำนวนเวลาทุกวันเพียงเพื่อที่เขาจะไม่พลาดช่วงเวลาใด ๆ
ข้าอยู่ที่นี่ได้อีกเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น ข้าต้องเริ่มเดินทางกลับหลังจากนั้น ครึ่งเดือนนี่น่าจะพอสำหรับข้าแล้ว เจี้ยนเฉินคำนวนอย่างระมัดระวัง
ไม่เพียงแต่มีสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ในป่าที่ไม่รู้ขนาด แต่ก็ยังมีสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 10 เพียงไม่กี่ตัวอีกด้วย เจี้ยนเฉินต้องระวังอยู่เสมอ เขาสังหารสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 เมื่อพวกเขาเจอและหลีกเลี่ยงสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 10 ไปให้ไกลเมื่อเขาเจอพวกมัน
แม้ว่าเขาจะไม่อาจตรวจจับสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 10 ตัวใดก็ตามที่ซ่อนความแข็งแกร่งของมัน แต่เขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากจิตวิญญาณกระบี่ ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 10 ที่จะมาปรากฏตรงหน้าของเขาอย่างฉับพลัน
เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้ายังคงเดินทางต่อไปกว่าหมื่นกิโลเมตรก่อนที่จะหยุดเพราะมีสิ่งขวางกันจากปราณหยานหวง สิ่งที่ขวางกั้นนั้นสูงขึ้นไปบนฟ้าและยังลึกลงไปในดิน มันราวกับเป็นกำแพงธรรมชาติที่แยกให้สองดินแดนออกจากกัน
ปราณหยานหวงยังคงโคจรอยู่ภายในทำให้มันดูราวกับเป็นหมอก บางครั้งมันก็หนาทึบ บางครั้งมันก็เบาบาง มันยังคงเป็นไปไม่ได้ที่จะมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ด้านใน พวกมันทั้งมัวและพร่าเลือนราวกับว่าถูกบดบังจากหมอก
ตาของเจี้ยนเฉินก