งไม่อาจหนีมันได้หากนายท่านยังอยู่ที่นี่ เราต้องไปยังพื้นที่ธาตุดินที่อยู่ใกล้ ๆ นั่นก่อน นั่นเป็นวิธีเดียวที่เราจะรอดจากสัตว์อสูรหยานหวงตัวนี้ เสียงของจือหยิงดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน เขาเงยหน้ามองไปยังพื้นที่สีเหลืองและธาตุดินก็อยู่ห่างจากเขาไปหลายสิบกิโลเมตร ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนทิศทางและวิ่งสลับฟันปลาทันที
ระยะทางที่ยาวไกลเจี้ยนเฉินก็เดินทางได้น้อยกว่าหนึ่งนาที เขาก็มาถึงพรมแดนของธาตุไฟอย่างรวดเร็วแล้วกำลังจะข้าม
งูเหลือมที่เสาะหาเจี้ยนเฉินก็กลายเป็นลนลานทันที เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินกำลังหนีออกไปจากเขตแดนของมัน มันพ่นเปลวเพลิงยาวออกไปโดยไม่คิดที่จะให้เจี้ยนเฉินออกไปได้อย่างง่าย ๆ นี่เป็นเพราะการปรากฏตัวของพลังบรรพกาลของเจี้ยนเฉินทำให้มันยอมลงมาที่นี่ มันก็เหมือนกับสัตว์อสูรหยานหวงตัวอื่น ๆ ดังนั้นมันจึงมีความรู้สึกคลุมเครือว่าความแข็งแกร่งของมันจะเพิ่มขึ้นหากว่ามันได้กินสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีความสำคัญนี้ได้
ธารเพลิงหลายสิบสายได้ก่อให้เกิดตาข่ายขนาดใหญ่เบื้องหน้าเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถหลบมันซะส่วนใหญ่ได้ แต่เขาก็ยังไปได้ไม่มาก ความร้อนที่ไม่อาจจินตนาการได้ทำให้เสื้อผ้าของเขากลายเป็นเถ้าถ่าน ถึงแม้ว่าร่างบรรพกาลของเขาจะมาถึงขั้นที่ 4 แต่เขาก็พบว่ามันยากที่จะทนไหว ผิวหนังชั้นนอกของเขาลอกออกมาทำให้เขาเจ็บปวดอย่างมาก
เจี้ยนเฉินกัดฟันขณะที่เขาอดทนอย่างขมขื่น เขาใช้ทักษะมายาพริบ
