ลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วอย่างมาก
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเจี้ยนเฉินก็ถอยหลังออกไป 20 กิโลเมตรด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิอยู่ในมือขวาของเขาเงียบ ๆ ขณะที่พลังบรรพกาลไหล่บ่าไปที่มันอย่างไม่หยุด มันถูกพลังห่อหุ้มด้วยแสงสีดำสลัว ๆ และพลังทำลายที่เริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองไปที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิในมือของเขา เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนตอนที่เขาได้เพิ่มพลังบรรพกาลเข้าไปในยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่เขาอยู่ขั้น 3 ยุทธภัณฑ์จักพรรดิสามารถทนทานพลังบรรพกาลได้อย่างง่าย ๆ แต่ตตอนนี้มันเป็นเรื่องยากที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิจะทานทนหลังจากที่เขาเลื่อนมาถึงขั้น 4 ไม่เพียงแต่มีบางอย่างฉุดรั้งขณะที่เขาส่งพลังบรรพกาลเข้าไป ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิยังมีการแตกภายในเล็กน้อย
ถึงแม้ว่ามันจะไม่เสียหายหนักมาก แต่มันก็เริ่มแย่ลงไปทุกทีที่ใช้ ดังนั้นพลังที่มันจะปล่อยออกมาก็ทำให้เขาใช้ได้แค่นี้
ดูเหมือนว่ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิจะไม่เหมาะกับข้าอีกต่อไป ข้าจำเป็นต้องหลอมกระบี่ม่วงฟ้าโดยเร็ว มีแค่มันเท่านั้นที่จะทนทานต่อพลังบรรพกาลได้ เจี้ยนเฉินลอบถอนใจอยู่ภายใน ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิที่เขาใช้มาระยะหนึ่งกลายเป็นของเก่าไปแล้ว
พร้อมกับเสียงคำรามที่เข้ามาของสัตว์อสูรหยานหวงเข้ามาที่เจี้ยนเฉิน แม้ว่ามันจะขาดสติแต่ก็ยังสามารถบอกได้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นคนที่