พลังป้องกันจากพลังดวงจันทร์ก็ได้หายไปอย่างเงียบ ๆเช่นกัน โหยวเยว่มองไปที่คทาที่งดงามเบื้องหน้าด้วยความปวดใจ เห็นได้ชัดว่านางได้เห็นว่ามีพลังเหลืออยู่ในคทาไม่มาก
พลังที่สั่งสมอยู่ในไม้เท้าของอาจารย์ข้าเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ โหยวเยว่ลอบถอนใจอยู่ภายใน แต่ไฟแห่งความโกรธเกรี้ยวลุกไหม้อย่างรวดเร็ว นางจ้องไปยังเซียนราชาทั้ง 9 ด้วยท่าทีไม่เป็นมิตร ถ้าหากนางลงมือไม่ทันเวลา เมืองอัคนีของนางคงจะได้รับความเสียหายอย่างหนักจากพวกเขาทั้ง 9 คน
เซียนราชาทั้ง 9 ลอยอยู่บนอากาศพร้อมกับใบหน้าที่มืดหม่น ทุกคนต่างก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ครึ่งหนึ่งของพวกเขาอยู่ในชั้นสวรรค์ที่ 5 ในนั้นมีเพียงแค่ชั้นสวรรค์ที่ 7 เพียง 2 ตยเท่านั้นที่หินหยกเพลิงไม่อาจทำความเสียหายได้จากการร่วมมือของพวกเขา
จิตสังหารอย่างรุนแรงของชายชราร่างเตี้ยได้มองมาทางไป๋ไฮ เขามีพลังของเซียนราชา แต่เขาก็เกือบจะได้รับบาดเจ็บจากเซียนผู้คุมกฏเพียงคนเดียว แม้ว่าเขาจะไม่ว่าเซียนผู้คุมกฏเคยใช้การโจมตีที่น่ากลัวนี้มาก่อนหรือไม่ แต่เขาเห็นเพียงแค่ว่าชื่อเสียงของเขาจะเสื่อมเสียลงไปอย่างถาวร
ดีมาก ข้าไม่คิดเลยว่าหลังจากผ่านไปพันกว่าปีจากการจำศีลแล้ว จะมีคนไม่กี่จำพวกที่ไม่กลัวตายเหมือนกับเจ้าในทวีปเทียนหยวน เจ้าเป็นเพียงแค่เซียนผู้คุมกฏ แต่เจ้ากล้าที่จะดูถูกเซียนราชา ? เพียงนิดเดียวก็ไม่อาจส่งผลเช่นนี้ได้ เด็กน้อย ข้าไม่สนใจว่าใครจะอยู่เบื้องหลังของเจ้า
