ยวเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าก็อาจจะจัดการมันได้ด้วยความมั่นใจหากพวกเขาร่วมมือกัน แต่มันก็เป็นเรื่องแตกต่างไปเลยถ้าหากพวกมันมี 2 ตัว
ขณะที่เถี่ยต้าและเจี้ยนเฉินขึ้นมาบนยอดเขา สัตว์อสูรหยานหวงที่เหมือนจระเข้ทั้งสองตัวก็ลืมตาขึ้นมาในเวลาเดียวกัน ดวงตาสีส้มขนาดใหญ่สี่ดวงมองมาที่พวกเขา มันมีแววตาสดใสและเต็มไปด้วยความกระหายเลือด
เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้ารู้ทันทีว่าพวกเขาถูกจ้องมองจากสัตว์ใหญ่ทั้งสอง มันราวกับมีภูเขาขนาดใหญ่กดทับพวกเขาจากด้านบน พวกเขารู้สึกว่าร่างกายของพวกเขามีน้ำหนักเพิ่มขึ้น การเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ติดขัดเป็นอย่างมาก
ไป ! เจี้ยนเฉินจะโกนออกมาอย่างไม่ลังเลและกระโดดถอยห่างจากภูเขาพร้อมกับเถี่ยต้า พวกเขาลอยตัวออกไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่ายอดเขาจะกว้าง แต่มันก็ไม่เหมาะที่จะต่อสู้ เพื่อป้องกันไม่ใช้ลูกหลงจากการต่อสู้กระทบจากต้นชาหยั่งรู้ เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าก็ทำได้เพียงดึงดูสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ออกมาเท่านั้น
เกือบช่วงเวลาเดียวกัน สัตว์อสูรที่คล้ายจระเข้ก็ส่งเสียงแหลมบาดแก้วหู พวกเขามันยืนอยู่ตรงนั้นและสูงกว่าห้าสิบเมตร พวกมันดูเหมือนภูเขา
ทันใดนั้นภูเขาทั้งลูกก็สั่นไหวอย่างหนัก จระเข้ทั้งสองติดตามเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าด้วยการกระโดดตาม พื้นที่แถบนี้เป็นของพวกมัน ดังนั้นมันจึงไม่ยอมให้สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่เหมือนกับมดทั้งสองตัวนี้หลบหนีไปได้หลังจากที่บุกรุกเข้ามา
จระเข้ทั้งสองตัวมีขนาดใหญ่
