ๆ ตัวเขา
เจี้ยนเฉินไม่กล้าแสดงความประมาทต่อสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ทั้งสองตัวนี้ เขาพร้อมที่จะใช้ทุกอย่างที่เขามีอยู่ ในขณะที่จิตสำนึกของเขาหลอมรวมเข้ากับกระบี่และเจตจำนงกระบี่ของเขาก็รวมเข้ากับยุทธภัณพ์จักรพรรดิในมือของเขา ทันใดนั้นดูเหมือนเขาจะตระหนักได้ถึงบางสิ่ง สิ่งที่เขาไม่เข้าใจไม่ว่ามันจะเกิดอะไร มันรู้สึกเหมือนกับถูกบดบังโดยหมอกหนาทำให้มันขุ่นมัวและขุ่นมัวมากขึ้น
นี่เป็นวิถีกระบี่ ! เจี้ยนเฉินใจเต้น เขารู้สึกได้อีกครั้งว่าเขาได้สัมผัสกับขอบเขตแรกของวิถีกระบี่ แต่ก็มาด้วยความผิดหวังเพราะเขาไม่อาจเข้าใจมันได้เนื่องจากเขาไม่มีกระบี่นั้น เขามักจะรู้สึกเหมือนกับว่าขาดอะไรบางอย่าง
เจี้ยนเฉินไม่มีเวลาทำความเข้าใจถึงความลึกลับของวิถีกระบี่อย่างละเอียด สัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ได้มาถึงด้านหน้าของเขาแล้ว มันอ้าปากไปทางเจี้ยนเฉินและพลังดูดจากปากก็มุ่งตรงเข้าหาเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของเขาช้าลงอย่างผิดปกติจากแรงดึงดูดตอนนี้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้โกรธเลย พลังบรรพกาลพุ่งออกมาจากตัวโอบล้อมรอบ ๆ ตัวของเขาเพื่อต้านทานแรงดึงดูด เขาใช้ทักษะมายาพริบตาหลบทิศทางที่ปากจจระเข้หันมาและแทงไปที่หัวของมันอย่างแรงตลอดทาง
ติ้ง ! ด้วยเสียงที่เหมือนกับโลหะกระทบกัน เจี้ยนเฉินซึ่งโจมตีอย่างเต็มแรงก็ไม่อาจทำร้ายมันได้เลย เขาไม่อาจทะลวงผิวหนังของมันได้ด้วยซ้ำ นอกจากทิ้งรอยขาวจาง ๆ ไว้
เป็น
