เวลานั้นเราจึงเพิ่งตื่นก่อนที่นายท่านคนก่อนจะเสียชีวิต ดังนั้นจือหยิงและข้าจึงรักษาวิญญาณของนายท่านและต้องการให้นายท่านกลับไปโลกอมตะ เราเชื่อว่าด้วยความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมของนายท่านได้บ่มเพาะที่โลกอมตะและยังมีความสามารถของปรมาจารย์กระบี่อีกด้วย”
มันเป็นแค่เพราะว่าเราไม่คาดคิดว่าเราจะฟื้นความแข็งแกร่งของเราได้และสามารถทะลวงอุปสรรคของโลกได้ พวกกับความจริงที่ว่าเราใช้พลังงานของเราออกไปอย่างรวดเร็ซเมื่อเราเดินทางผ่านมิติ เราไม่อาจอยู่ได้นาน ซึ่งเป็นสาเหตุที่เราบังเอิญพาท่านมาที่ทวีปเทียนหยวน
เจี้ยนเฉินอดที่จะคิดถึงอดีตที่ได้ต่อสู้กับต๊กโกวคิ้วป่ายในอดีตไม่ได้ ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะตายพร้อมกับ เขาบังเอิญไปที่ทวีปเทียนหยวนด้วยความช่วยเหลือของจิตวิญญาณกระบี่ แต่เขาเพิ่งสงสัยว่าสถานการณ์ของต๊กโกวคิ้วป่ายจะเป็นอย่างไร เขาตายไปแล้วหรือไม่ ?
เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ เขาเริ่มสับสนเล็กน้อยและเขาพูดว่า จือหยิง, ฉิงโซว ข้าจะไปโลกอมตะไม่ช้าก็เร็ว เจี้ยนเฉินยังคงเข้าใจว่ามันต้องเป็นเรื่องยากมาก ๆ ที่เจี้ยนเฉินจะได้ยกระดับร่างบรรพกาลหลังจากที่เขาเข้าสู่ระดับใหม่ ทวีปเทียนหยวนไม่มีทรัพยากรเพียงพอที่จะสนับสนุนการเติบโตของเขา ดังนั้นเขาจึงต้องไปยังโลกอมตะหากเขาต้องการให้ร่างบรรพกาลของเขาเพิ่มระดับ ดังนั้นเขาจึงต้องการทรัพยากรที่มากขึ้นตาม
จือหยิงอ้าปากค้าง เขาต้องการพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาก็เก็บไว้ในที่สุ