าจ้องมองเจี้ยนเฉินก่อนที่จะละความสนใจ เขายังคงโน้มตัวลงสูดดมกลิ่นหอมของดอกไม้ เขาหลับตาขณะที่สูดดมหายใจอย่างแรง ดูเหมือนว่าเขาจะเกิดอาการมึนเมา
ปราณกระบี่ราวกับมีชีวิตที่พุ่งออกมาจากเจี้ยนเฉิน มันได้พัวพันการต่อสู้ครั้งใหญ่กับสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 8 ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิในมือของเขาเปล่งประกายสดใส ใบมีดสีขาวราวกับหิมะสะท้อนสภาพแวดล้อมรอบ ๆ
ฟึ่บ !
เจี้ยนเฉินยังคงแทงออกไปอย่างรวดเร็ว เงาสีขาวที่เกิดจากอาวุธจักรพรรดิที่พุ่งไปยังหัวของสัตว์อสูรราวกับสายฟ้า
ในเวลาเดียวกันสัตว์อสูรหยานหวงก็เริ่มต้นการโจมตีเจี้ยนเฉินด้วยร่างกายของมัน การโจมตีของมันเรียบง่ายและไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใด ๆ มันอ้าปากและกัดไปยังอาวุธของเจี้ยนเฉิน
ติ้ง ! ราวกับเสียงของโลหะที่กระทบกัน อาวุธจักรพรรดิของเจี้ยนเฉินถูงรั้งไว้ด้วยฟันที่แหลมคมของสัตว์อสูร ความทนทานของขากรรไกรของมันไม่อาจจินตนาการได้
สัตว์อสูรหยานหวงสะบัดหัวอย่างรุนแรงทันทีที่มันงับอาวุธของเจี้ยนเฉินได้ มันพยายามที่จะดึงอาวุธออกจากมือของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตามยุทธภัณฑ์จักรพรรดินี้คือสิ่งของที่เซียนจักรพรรดิเหลือทิ้งเอาไว้ ไม่ว่าสัตว์อสูรจะพยายามอย่างไรมันก็ไม่อาจทำลายใบมีดลงได้ เนื่องจากกระบี่แข็งกว่าฟันของมัน ฟันของมันไม่แม้แต่จะทิ้งร่องรอยไว้บนยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ
สัตว์อสูรหยานหวงเข้าใจว่ามันไม่อาจทำลายอาวุธของเจี้ยนเฉินได้ ดังนั้นมันจึงต้องการกระชากอาวุธออกจากม