ัตว์อสูรหยานหวงตะปบไปข้างหน้าอย่างคล่องแคล่วและกลายเป็นพร่ามัวทันทีจากระยะทางที่ห่างจากเจี้ยนเฉินหลายสิบเมตรจนมาขวางหน้าเขากับต้นชาหยั่งรู้อย่างรวดเร็วพร้อมกับขู่คำรามอย่างต่อเนื่อง
เจี้ยนเฉินเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่มันทำ เกือบทุกที่ในโลกใบจิ๋วจะมีสิ่งมีชีวิตได้รับการคุ้มครองจากสัตว์อสูรหยานหวงสองสามตัว เช่นเดียวกับป่าเล็ก ๆ ที่เขาผ่านมาก่อนหน้านี้ก็เหมือนกัน เนินเขานี้เต็มไปด้วยพืชพันธุ์ต่าง ๆ และเห็นได้ชัดว่าเขาเข้ามาในเขตแดนของสัตว์อสูรหยานหวงตัวนี้ มันต่างกันที่มันแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรทั้งสองตัวก่อนหน้านี้
สัตว์อสูรหยานหวงยังคงเตือนอีกครั้งเนื่องจากมันย้ำเท้าหน้าอย่างต่อเนื่อง มันมีท่าทางดูเหมือนกับว่ามันจะโจมตีทันทีถ้าเจี้ยนเฉินไม่ออกไป ด้วยสัญชาตญาณของมัน มันรู้ว่าเจี้ยนเฉินไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงไม่ลงมือโจมตี
เจี้ยนเฉินเผยยิ้มเย็นชา เขาต้องได้รับต้นชาหยั่งรู้ด้านหน้าของเขา เขาไม่อาจยอมแพ้สัตว์อสูรหยานหวงแม้ว่ามันจะอยู่ในขั้นเซียนจักรพรรดิ ลืมเรื่องที่มันอยู่ในขั้นเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 5ไปได้เลย
เจี้ยนเฉินหยิบยุทธภัณพ์จักรพรรดิออกมาจากแหวนมิติของเขาอย่างรวดเร็วและแทงออกไป ปราณกระบี่ขนาดหนึ่งนิ้วก็พุ่งออกไปทันที แทงทะลุเข้าไปยังหัวของสัตว์อสูรและเหลือไว้เพียงหลุมเล็ก ๆ
ร่างกายของสัตว์อสูรหยานหวงนั้นเหนียวทนเป็นอย่างมาก แต่กระนั
