ญญาณกระบี่ก็ยังคงรูปร่างมนุษย์ไว้เหนือศรีษะของเจี้ยนเฉินและเคลื่อนไหวไปพร้อมกับเขาพร้อมกับภารกิจในการค้นหาสมบัติที่อยู่รอบ ๆ สุดท้ายด้วยความรู้และประสบการณ์ที่มากมายของพวกเขา ทำให้เจี้ยนเฉินได้ทรัพยากรมากมายที่ดูเหมือนจะเป็นของธรรมดาและไม่โดดเด่นไม่อย่างจะมองอย่างไร แต่คุณค่าของมันไม่ได้เป็นไปตามหน้าตา เจี้ยนเฉินจำไม่ได้ว่าจำเป็นต้องใช้พวกมัน แต่เมื่อมันมาอยู่ด้านหน้าด้วยการนำทางของจิตวิญญาณกระบี่ เขาก็ต้องเก็บมันไปให้หมด
หลังจากการเดินทางไปอีกหลายร้อยกิโลเมตร เนินเขาเล็ก ๆ ก็ปรากฎออกมาให้เห็นเบื้องหน้าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า มันเต็มไปด้วยดอกไม้นานาพรรณและกลิ่นหอมของพวกมันก็ลอยตลบอบอวนอยู่ในอากาศกว่าสิบกิโลเมตร มันมีกลิ่นอ่อน ๆ แต่ละมุน
เจี้ยนเฉินได้กลิ่นหอมที่มีเอกลักษณ์จากระยะไกล เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และรู้สึกสบายทันที เขารู้สึกราวกับได้รับการฟื้นฟูและหัวของเขาก็โล่งในเวลานั้น เขารู้สึกได้ถึงความสดชื่นและมีกำลังใจที่เต็มเปี่ยม
ดอกไม้เหล่านี้ไม่ใช่ดอกไม้ธรรมดาเมื่อมันส่งผลกระทบต่อเซียนราชา เจี้ยนเฉินชื่นชมมันจากก้นบึ้งของหัวใจ โลกหยานหวงที่เป็นเอกเทศนี้เต็มไปด้วยสมบัติ
ทั้งสองคนมาถึงอย่างรวดเร็ว สถานที่เหล่านี้เต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิด เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นพวกมันแม้แต่ต้นเดียวมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่อาจเรียกชื่อดอกไม้เหล่านั้นได้
ตอนนี้เขาอยู่ท่ามกลางทะเลดอกไม้ กลิ่นหอมเริ่มเข้มข้นขึ
