ง ๆ สายตาของฮุสตันเต็มไปด้วยความต้องการ โดยไม่มีการลังเล เขาเริ่มสร้างตราประทับให้กับทาสโลหิตทันที ตราประทับทาสโลหิตเป็นทักษะที่เขาได้เรียนรู้จากหินปีศาจชั้นฟ้า มันถูกใช้กับทาสโลหิตโดยเฉพาะ
ในเวลาไม่กี่วินาทีฮุสตันก็สร้างตราทาสโลหิตเสร็จและส่งมันออกมาด้วยการโบกมือของเขา มันพุ่งเข้าออกไปอย่างรวดเร็วราวกับแสงไปยังหว่างคิ้วของโครงกระดูก อย่างไรก็ตามไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่ผ่านไปสักพัก ไม่มีความเชื่อมโยงจากทาสตามที่หินปีศาจชั้นฟ้าบันทึกไว้ปรากฏขึ้น
ฮุสตันผิดหวังกับเรื่องนี้ เขาถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า ข้าอ่อนแอเกินไป เพราะงั้นข้าจึงไม่อาจประทับตราทาสโลหิตบนเซียนจักรพรรดิได้ ดูเหมือนว่าข้าสามารถทำได้ในอนาคตเท่านั้น ข้าสงสัยว่าใครกันที่ทิ้งทาสโลหิตที่ทรงพลังเช่นนี้ไว้
ฮุสตันไม่ได้สนใจทาสโลหิตอีกต่อไป ทาสโลหิตไม่อาจโจมตีผู้ที่ฝึกฝนทักษะปีศาจชั้นฟ้าด้วยความตั้งใจของมันเอง ดังนั้นมันจึงไม่ส่งผลใด ๆ กับเขาแม้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่
ฮุสตันเปลี่ยนความสนใจของเขากลับมายังค่ายกลมายาที่ซ่อนอยู่ในค่ายกลหลอมโลหิต ภาพมายามีพลังมาก ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ของฮุสตันเองก็ไม่อาจสร้างพวกมันได้และไม่อาจทำลายลงได้ อย่างไรก็ตามเขารู้วิธีการเข้าไป
ฮุสตันยังคงไม่อยากเข้าไปในค่ายกลด้วยความลังเลเล็กน้อย เขาทำตามที่เขาได้เรียนรู้จากหินปีศาจชั้นฟ้าและเดินผ่านเข้าไปในค่ายกล
ฮุสตันระมัดระวังตัวมาก เขาตรวจสอบทุกก้าวหลา
