นี้ให้เป็นแบบนี้ต่อไปแน่ ตระกูลไท่ยี่ของข้าไม่มีโถงศักดิ์สิทธิ์ เต๋าเจิ้งเทียน ข้าจำเป็นต้องกลับตระกูลทันทีเลยและหาทางในการหลีกเลี่ยงการแก้แค้นจากเผ่าเต่า” ไท่ตงยี่แจ้งเขาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“ข้าต้องกลับไปแก้ปัญหานี้เช่นกัน ไม่งั้นแล้วเผ่าเต่าจะกำจัดตระกูลไคเอิ๋นได้ง่าย ๆ ด้วยพลังที่พวกเขาเพิ่งแสดงให้เห็นไป” บรรพบุรุษของตระกูลไคเอิ๋นพูด ใบหน้าของเขาค่อนข้างซีดและเขารู้สึกเสียใจอย่างมากกับการที่เขาได้เข้าร่วมด้วย ถ้าเขารู้มาก่อนว่าเผ่าเต่าแข็งแกร่ง เขาก็คงจะยกเหมืองผลึกที่เขาเพิ่งยึดมาจากเผ่าเต่าให้โดยดีแล้ว
“เฮ้ออ” บรรพบุรุษของตระกูลม่อซินถอนหายใจขณะที่ความวิตกเต็มสีหน้าของเขาเช่นกัน เขาตำหนิตัวเองในใจอย่างต่อเนื่อง แต่เดิมแล้ว ตระกูลของเขาไม่มีอะไรยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้ แต่เขาโลภมากกับแหล่งเงินที่เผ่าเต่าได้ครอบครองไว้ ดังนั้นเขาจึงเห็นด้วยกับการแต่งงานกับตระกูลเต๋าซึ่งมันทำให้เขาเข้าร่วมกับตระกูลเต๋าเพื่อจัดการกับเผ่าเต่า
“ทั้งหมดนี่มันเป็นเพราะความโลภของข้า” บรรพบุรุษผู้นั้นลอบถอนใจ ด้วยทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ เขารู้ว่าตระกูลของเขาได้ผูกมัดเข้ากับตระกูลเต๋าเรียบร้อยแล้ว จะมาเสียใจตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว
“ทุกคน เรากลายเป็นปรปักษ์กับเผ่าเต่าอย่างสิ้นเชิงแล้ว การหนีนั้นเป็นอะไรที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เผ่าเต่าจะไม่ยอมปล่อยเราไปอีกแน่ มารวมตัวกันตอนนี้และปกป้องกันและกันด้
