ยรอบ ๆ ทลายลงและคนนับไม่ถ้วนก็ตายลงหรือไม่ก็บาดเจ็บ
เต๋าเจิ้งเทียนคำรามในอากาศด้วยความโกรธ พลังแห่งการมีอยู่ของเขาแผ่จากตัวเขาขณะที่เขาตะโกนออกมา “คนของเผ่าเต่า ถ้าเจ้าแน่จริงก็มาเผชิญหน้ากับเราที่สถานซึ่งห่างไกลจากนี้ 10,000 กิโลเมตร ! ”
“ไม่จำเป็นต้องไปไหนไกลเลย มันยิ่งดีเสียกว่าที่ต้องมีการตายมากมายอยู่ที่นี่” เจี้ยนเฉินยิ้มเยาะเย้ย เขาไม่ได้วิตกกังวลอะไรเลย ไม่ว่าผลลัพธ์ของสงครามจะเป็นยังไง ตระกูลเต๋าก็ต้องสูญเสียอย่างร้ายแรงอยู่ดี
“อ๊าก ! จอมยุทธเผ่าเต่า ข้าจะถลกหนังของเจ้าและดึงเอ็นของเจ้าออกซะ ! ” เต๋าเจิ้งเทียนร้องคำรามอยู่บนอากาศ สมาชิกชั้นนำของตระกูลเต๋าได้ตายไปในเวลาอันสั้นจากแรงสั่นสะเทือน พวกเขาทั้งหมดเป็นอนาคตของตระกูลเต๋า
เจี้ยนเฉินหัวเราะอยู่บนอากาศ “เต๋าเจิ้งเทียน ไม่ใช่ว่าเจ้าก็ทำเช่นนี้กับเผ่าเต่าของข้าเหรอเมื่อสามวันก่อน ? มันจะเสียมารยาทถ้าข้าไม่คืนมันให้กับเจ้าบ้าง ข้าแค่จะใช้วิธีที่ตระกูลเต๋าของเจ้าทำกับเผ่าเต่าของข้าและนี่ก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น”
