เฉินทันที พวกเขาทั้งหมดตื่นเต้นมากจนเสียงพวกเขาสั่นเล็กน้อย
เจี้ยนเฉินเดินขึ้นบัลลังก์และนั่งลง ขณะที่เหล่าผู้อาวุโสยืนเป็นแถวที่อยู่ข้างล่างในกริยาท่าทางที่นอบน้อม
นูบิสและเถี่ยต้ายืนอย่างสบาย ๆ มากเมื่อเทียบกับคนอื่น พวกเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รบกวนเขา แต่ไปเดินเล่นรอบ ๆ สถานที่แห่งนี้แทน
“บอกข้ามาตรง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำให้ตระกูลเต๋าถึงโจมตีเผ่าเต่าของเราโดยปราศจากเหตุผล ? ” เจี้ยนเฉิน ถามอย่างเยือกเย็นด้วยท่าทางมืดมน
ผู้อาวุโสสี่ก้าวออกมาข้างหน้าทันที เขาอธิบายสถานการณ์ต่อเจี้ยนเฉินอย่างสุภาพ “ผู้คุมกฎ ข้าเชื่อว่าท่านรู้ว่าเผ่าเต่าของเราได้ทำการชิงเหมืองผลึกที่เคยถูกยึดไปกลับคืนมาหลังจากที่ความแข็งแกร่งของเราเพิ่มขึ้น แต่เดิมแล้ว ส่วนใหญ่เราได้ยึดเหมืองที่ใหญ่กว่าและดีกว่าซึ่งมันอยู่ในการครอบครองของตระกูลขนาดใหญ่อยู่ พวกเขายืนกรานว่าจะไม่คืนมันให้กับเรา ดังนั้นเพื่อที่จะต่อต้านเผ่าเต่าของพวกเรา พวกเขาจึงไปรวมตัวเป็นพันธมิตรกับตระกูลเต๋า”
“เหมืองที่ยังหลงเหลืออยู่สำคัญต่อเราอย่างมาก ๆ และเดิมทีพวกมันก็เป็นของเราอยู่แล้ว ดังนั้นเราจึงไม่ยอมแพ้ต่อพวกมัน จากนั้นความขัดแย้งมากมายก็ได้เกิดขึ้นระหว่างจอมยุทธของเผ่าเต่ากับบรรดาพันธมิตร ทำให้ทั้งสองฝ่ายได้ประสบภัย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเรามีจอมยุทธ 16 ดาวถึง 5 คนที่คอยปกป้องเราอยู่ เราจึงไม่ได้อ่
