แสงสว่างที่สำคัญ สำคัญเกินกว่าความเป็นพี่น้องของเขากับเจียงหยางหู่เสียอีก
น่าเสียดายหลังจากเรื่องที่เกิดที่สำนักหัวหยุนในตอนนั้น เจี้ยนเฉินก็ถูกบีบบังคับให้ต้องออกจากเมืองลอร์ไป เขาไม่เคยเห็นพี่สาวของเขาอีกเลยและยังไม่ได้ยินข่าวที่เกี่ยวกับนางอีกด้วย ทั้งเขาและหยูเฟิงหยานก็เชื่อหลายครั้งว่าเจียงหยาง หมิงเยว่นั้นประสบอุบัติเหตุและถึงแก่กรรมไปแล้ว ซึ่งทำให้พวกเขาทั้งคู่เต็มไปด้วยความเสียใจ
เจียงหยาง หมิงเยว่ก้าวออกมาจากธรณีประตูใหญ่และวิ่งไปทางเจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉินก็วิ่งไปทางนางอย่างตื้นตัน ในขณะที่พวกเขาเข้าใกล้กันเรื่อย ๆ เจี้ยนเฉินก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิรอบ ๆ เขาที่ลดลงอย่างรวดเร็ว ในตอนที่พวกเขาอยู่ห่างกัน 10 เมตร เจี้ยนเฉินก็ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็ง
เจี้ยนเฉินสงบลงอย่างรวดเร็ว เขาสามารถสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิรอบ ๆ ที่จู่ ๆ ก็ลดลง และเขาอดไม่ได้ที่รู้สึกตกใจในใจ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขายิ่งตกใจกว่าก็คือความเย็นทั้งหมดนั้นมาจากเจียงหยาง หมิงเยว่
ใบหน้าของเจียงหยาง หมิงเยว่เปลี่ยนไปทันทีในตอนที่นางเห็นชั้นน้ำแข็งบนตัวเจี้ยนเฉิน นางหยุดทันทีและถอยกลับไปอย่างรวดเร็วให้ห่างจากเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกัน นางก็รีบตะโกนออกไป “อย่าเข้ามา ! ”
เจี้ยนเฉินหยุดและมองไปที่นางที่อยู่ห่าง 30 เมตรออกไป เขาถาม “พี่สาม เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมท่านถึงเปล่งรัศมีความหนาวเย็นออกมาแบบนี้ ? ”
เจียงหยาง หมิงเยว่เปล่
