องเขาเลย
บนเปลือกนอกนั้น หยูเฟิงหยานเป็นฮูหยินรองของตระกูลและมีสถานะที่สูงส่ง แต่นางก็ไม่ได้มีอำนาจต่อหน้าคนที่ออกมาจากตระกูลผู้พิทักษ์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการที่จะขอให้เซียนผู้คุมกฎสักคนพานางไปที่ขั้วโลกนั้นเป็นได้แค่ฝันลมลมแล้งแล้งด้วยสถานะของนางในตอนนี้ นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะพบพวกเขาด้วยซ้ำ
ดังนั้นหยูเฟิงหยานจึงได้แต่มาขอร้องเจี้ยนเฉิน นางทำเหมือนว่าเจี้ยนเฉินนั้นเป็นเพียงความหวังสุดท้ายที่จะทำให้นางได้พบกับลูกสาวของนางอีกครั้ง
เจี้ยนเฉินครุ่นคิดถึงคำขอ แม้ว่าจะมีบางคนที่หนีออกไปจากนิกายใต้พิภพได้ ซึ่งรวมถึงอดีตหัวหน้านิกายที่ทรงพลังกว่าเหลาฉีเสียอีก แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรับมือพวกนั้นไม่ได้ ในเวลาเดียวกัน มันยังผ่านมานานแล้วที่เขาพบกับพี่สาวของเขาครั้งล่าสุด เขาก็คิดถึงนางเช่นกัน
เจี้ยนเฉินตัดสินใจหลังจากนั้น เขาพูด “ท่านป้า อย่าเสียใจไปเลย ให้ข้าจัดการบางอย่างก่อนแล้วข้าจะพาท่านไปที่ขั้วโลกเพื่อหาพี่สาวของข้ากัน”
“จริงหรือ ? เซียงเทียน เจ้าจะพาข้าไปหาหมิงเยว่จริงหรือ ? ” หยูเฟิงหยานยินดีมาก นางคว้ามือของเจี้ยนเฉินมาอย่างตื่นเต้น นางรู้ว่าถ้าเจี้ยนเฉินปฏิเสธนาง นางคงไม่ได้เจอกับลูกสาวของนางอีก เว้นเสียแต่ว่าเจียงหยาง หมิงเยว่จะกลับมาเอง
เจี้ยนเฉินพยักหน้า “แน่นอน ข้าจะพาท่านไป ท่านป้าพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าจะไปจัดการเรื่องบางอย่างตอนนี้ และจากนั้นข้าจะพาท่านไปที่ขั้วโลกกับข้า”
เจี้ยนเฉิ
