้เขาตกใจมากยิ่งขึ้น อันที่จริงเขาเป็นพี่ชายของเจี้ยนเฉินซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีซึ่งทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อ
เห็นได้ชัดว่าเจียงหยางหู่เดาว่าเจี้ยนเฉินหมายถึงอะไรเช่นกัน เขาส่ายหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า” น้องเล็กไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด ไว้คุยกันทีหลังนะ” เจียงหยางหู่หยุดและมองไปที่เฟิงยี่เซียวที่บาดเจ็บสาหัสด้วยความเจ็บปวดระทมทุกข์ เขาพูดว่า” น้องเล็ก ทำไมเจ้ากับผู้อาวุโสเฟิงถึงได้ต่อสู้กัน ? ทำไมเจ้าถึงทำร้ายผู้อาวุโสเฟิงถึงขนาดนี้ ? ”
เจี้ยนเฉินเหลียวมองเฟิงยี่เซียวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาถามว่า” พี่ชาย ท่านรู้จักกัน?”
เจียงหยางหู่ตรวจดูบาดแผลของเฟิงยี่เซียว ในขณะที่เขาพูดว่า” น้องชาย ผู้อาวุโสเฟิงช่วยชีวิตข้าไว้ก่อนหน้านี้ ดังนั้นเจ้าจะปล่อยเขาไปให้กับพี่ชายของเจ้าได้ไหม?”
เจี้ยนเฉินครุ่นคิดในเสี้ยววินาทีก่อนที่จะเดินไปที่ด้านของของเฟิงยี่เซียว เขากดมือของเขาเบา ๆ บนไหล่ของเฟิงยี่เซียวเพื่อดูดเอาพลังบรรพกาลที่เหลืออยู่ออกมา
สีหน้าของเฟิงยี่เซียวผ่อนคลายทันทีที่เขาหลุดพ้นจากการถูกทรมานจากพลังบรรพกาล อย่างไรก็ตาม เขายังรู้สึกตกใจเนื่องจากพลังงานที่เจี้ยนเฉินใช้ พลังช่างน่ากลัวเหลือเกิน หากยังคงอยู่ในตัวเขา เขาอาจจะตายไปโดยไม่มีใครช่วยได้
เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่มองหน้ากันและกัน พวกเขาไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะได้เห็นอะไรบางอย่างที่น่าทึ่ง ราชาหมาป่าจอมละโมบที่รีบเร่งมาฆ่าเซียนผู้ค
