นไปที่จะปฏิบัติต่อเจ้าเช่นนั้น โชคดีที่อาจารย์ของข้าติดต่อข้าตอนที่เจ้าตกอยู่ในอันตราย มิฉะนั้น..” โหยวเยว่โมโห นางรู้สึกหวาดกลัวอย่างไม่รู้ลืมเมื่อนึกถึงสถานการณ์ของเจี้ยนเฉินและลอบชื่นชมยินดีอย่างลับ ๆ ที่นางช่วยไว้ได้ทันเวลา
” ข้าจะแก้แค้นไม่ช้าก็เร็วนี้” เจี้ยนเฉินกล่าวด้วยอารมณ์และค่อนข้างหงุดหงิด จิตสังหารที่ทรงพลังอย่างยิ่งนั้นซ่อนอยู่ภายในใจเขา คราวนี้เขาเกือบจะถึงที่ตายแล้ว หากโหยวเยว่ไม่ได้มาถึงทันเวลาพร้อมด้วยโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ผลลัพธ์ก็ไม่อาจจะคำนวณได้ แน่นอนว่าเขาจะไม่สามารถรักษาผลไม้เซียนเอาไว้ได้อย่างแน่นอน เขาใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้มันมา
“ตอนนี้มีการเปิดเผยตัวตนของเถี่ยต้า ข้าคิดว่าเจียงหยางชิงหยุนและคนอื่น ๆ จะทำอะไรกับมันอย่างแน่นอน” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างหงุดหงิด แสงในดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความสับสน
“เจี้ยนเฉิน ให้เถี่ยต้าซ่อนตัวในโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ด้วยความแข็งแกร่งของโครงสร้าง โถงศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆไม่สามารถเปรียบได้กับมัน แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบก็ยังไม่กล้าพอที่จะก้าวเข้าไปอย่างไร้จุดหมาย” โหยวเยว่แนะนำ นางได้เข้าใจบางอย่างจากเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับตัวตนของเถี่ยต้า
” นายน้อย มีจดหมายลับถึงท่าน ! ”
ในขณะนี้เสียงยามดังขึ้นจากด้านนอก
“เข้ามา” เจี้ยนเฉินสั่ง
ประตูถูกเปิดเบา ๆ และมียามเข้ามาพร้อมกับก้มหัวของเขาลง เขาถือจดหมายปิด
