ตาและเข้าไปในถ้ำโดยไม่เป็นปัญหา
สุดท้ายความเข้าใจของเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับความลึกลับของโลกก็อยู่แค่เพียงเซียนผู้คุมกฎทั่ว ๆ ไป สิ่งกีดขวางเหล่านี้เมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงหยางชิงหยุนที่อยู่ในขั้นสูงสุดของเซียนราชาและมีทักษะลับมากมาย สิ่งเหล่านี้พลันไร้ค่า
ในถ้ำสลัว ๆ มีวัตถุเซียนขนาดเท่ากำปั้นลอยอยู่กลางอากาศและประกายสีทองวิบวับ มันส่องสว่างและหดดับทำให้ถ้ำดูสลัว ๆ
เจียงหยางชิงหยุนมาอยู่ด้านหน้าและยืนไพล่หลัง เขาจ้องมองมันด้วยความสนใจและขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาบ่นกับตัวเองว่า ข้าไม่คิดว่าไอ้ตัวน้อยนี่จะฉลาดนัก ซ่อนตัวเองในหอคอยเล็ก ๆ นี้เพื่อฟื้นฟู สิ่งนี้จะทำให้ข้าไม่อาจได้ผลไม้เซียนจากเขา
เจียงหยางชิงหยุนค่อนข้างไม่เต็มในที่จะหยุดอยู่แค่นี้ เขาเดินไปรอบ ๆ วัตถุเซียนขณะที่ใบหน้าของเขาค่อย ๆ หมองหม่น เขาพูดว่า หอคอยแข็งแกร่งมาก มีเพียงเซียนจักรพรรดิเท่านั้นที่จะทำลายมันได้ ข้าไม่อาจทำอะไรกับเขาได้หากว่าเขาซ่อนตัวอยู่ในนั้น ข้าจะทำอย่างไรดี ?
เจี้ยนเฉินที่ซึ่งตอนนี้นั่งอยู่ในโถงหลักของวัตถุเซียน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง
วัตถุเซียนได้ยอมรับเขาเป็นเจ้านายดังนั้นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนเหล่านี้ได้พัฒนาขึ้นระหว่างเขากับวัตถุเซียน เขาเข้าใจสถานการณ์ด้านนอกได้เป็นอย่างดีผ่านจิตวิญญาณของวัตถุเซียนแม้ว่าเขาจะอยู่ด้านใน เจี้ยนเฉินเริ่มให้ความสนใจกับทุกการเคลื่อนไหวของเจียงหยางชิงหยุนเมื่
