อง
บูม ! บูม ! บูม !
เสียงอึกทึกดังขึ้นหลายครั้ง เมื่อพลังงานที่รุนแรงพัดผ่าน พื้นที่เหล่านั้นสั่นสะเทือนไม่หยุด มีร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากใจกลางความสั่นสะเทือน
ซ่างเฉียงยืนอย่างภาพภูมิใจบนท้องฟ้าขณะที่เขาเปล่งกลิ่นอายออกมาสูงที่สุด เขายินราวกับว่าเขาเป็นมหาปราญช์ที่มองดูปวงประชา เขาทำลายทักษะลับจากชายชราทั้งห้าของเมืองทหารรับจ้างด้วยพลังสูงสุดของเขา สถานะที่ยิ่งใหญ่ของเขาบดขยี้และทำลายร่างเสมือนของโมเทียนหยุนตรงๆ
ชายชราทั้งห้าถูกเหวี่ยงกลับไปอย่างรุนแรงและมีเลือดเต็มปากในเวลาเดียวกันเลือดที่ถูกพ่นออกมากระจายอยู่เต็มอากาศราวกับมันกลายเป็นหมอกและใบหน้าของพวกเขาก็ซีดมากขึ้นทันที พวกเขาทั้งหมดซีดเซียวและประกายในดวงตาของพวกสี่คนหายไปอย่างรวดเร็วกลายเป็นตาของคนตาย พวกเขาล้มลงกับพื้น มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยืนอยู่อย่างยากลำบาก
ชายชราคนสุดท้ายจ้องไปที่ซ่างเฉียงผู้ถึงทำลายการจองจำและพูดออกมาว่า มันน่าเสียดายที่พวกเราทั้งห้า กำลังจะตาย ไม่อย่างนั้น…ไม่อย่างนั้น… ก่อนที่เขาจะพูดจบ ประกายในดวงตาของเขาก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว เขาจากโลกนี้ไปเต็มด้วยความไม่เต็มใจและเสียใจ
เทียนเจี้ยนและผู้อาวุโสเมืองทหารรับจ้างยินอยู่ห่างไกลออกไปอย่างเงียบ ๆ ขณะที่พวกเขามองไปยังร่างที่เย็นชืดของชายชราทั้ง 5 พร้อมกับเต็มไปด้วยความหดหู่และเศร้าโศก
พวกเขาไม่ได้หยุดชายชราทั้งห้าเพราะพวกเขารู้ว่าพวกเขามีเวลาเหลือไม่มาก
