“เจียงหยางหู่ ผ่านไปหลายปีแล้ว เจ้ายังไม่ปล่อยวางอีกหรือ ? หากเจ้าไม่สามารถตัดขาดจากทางโลก เจ้าจะไปถึงจุดสูงสุดของสวัสดิกะอันยิ่งใหญ่ได้อย่างไร ? เจียงหยางหู่ โลกมนุษย์เป็นเหมือนฝัน เจ้าเคยอยู่ในความฝันมาก่อน ตอนนี้เจ้าควรหลุดพ้นจากความฝันนี้” หัวหน้าอารามพูดอย่างจริงใจ นางรู้สึกสิ้นหวัง
ดวงตาที่เหม่อเลยของเจียงหยางหู่ส่องประกาย เขาส่ายหัวเบา ๆ “ไม่ โลกมนุษย์ไม่ใช่ความฝัน มันคือความจริง ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้อยู่ในฝัน ข้าอยู่ในความเป็นจริง หัวหน้าอาราม มันเป็นเรื่องยากสำหรับข้า ถ้าข้าต้องการที่จะตัดขาดทุกสิ่งที่เกี่ยวกับโลกหมายความว่าข้าต้องละทิ้งเครือญาติและมิตรภาพด้วย”
“เฮ้อ ! ” หัวหน้าอารามถอนหายใจออกลึก ๆ ขณะที่นางต้องการพูดอะไรบางอย่าง การแสดงออกของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก สายตาธรรมดาของนางเบิกกว้างขึ้นทันที ดูเหมือนนางจะสามารถมองทะลุมิติไปยังพื้นที่ที่ห่างไกลได้ นางร้องออกมาว่า “ช่างเป็นความลึกลับของโลกที่รุนแรงมาก สิ่งนี้เหนือกว่าเซียนราชาขั้นสูงสุด มีเซียนจักรพรรดิอีกคนปรากฏขึ้นในทวีปเทียนหยวนหรือ ? เขาคือใคร ?
การกำเนิดของเซียนจักรพรรดิมีความสำคัญอย่างมากต่อทวีปเทียนหยวน ดังนั้นแม้แต่หัวหน้าอารามก็ยังคงพยายามสงบสติอารมณ์ของนาง
ไม่นานหลังจากนั้น วูเฉินซีก็สงบลงอีกครั้ง นางประหลาดใจและพึมพำว่า “ที่จริงมันไม่ใช่การกำเนิดของเซียนจักรพรรดิ อ้า- ผลไม้เซียนที่ได้รับการบันทึกว่าจะปรา
